ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 55

คำสำคัญ:

• لَغَائِظُونَ: ผู้ที่ทำให้เราโกรธอย่างยิ่ง หรือผู้ที่เติมเต็มความรู้สึกโกรธแค้นในใจของเรา

การตีความ:

อัลลอฮ์ทรงเล่าถึงคำพูดของฟิรเอาน์ที่กล่าวเกี่ยวกับวงศ์วานของอิสรออีล (บะนีอิสรออีล) ที่อพยพออกไปพร้อมกับมูซา อะลัยฮิสสลาม ฟิรเอาน์กล่าวว่า "แท้จริงพวกเขาเป็นกลุ่มชนที่ทำให้เราโกรธแค้นอย่างยิ่ง" หมายความว่า การที่พวกเขาหนีออกไปโดยไม่ได้รับอนุญาต และการที่พวกเขาปฏิเสธศาสนาของฟิรเอาน์ หันไปเชื่อฟังมูซา ทำให้ฟิรเอาน์และพวกพ้องของเขาเกิดความโกรธแค้นและเดือดดาลเป็นอย่างมาก เพราะพวกเขามองว่าการกระทำเช่นนี้เป็นการท้าทายอำนาจและบ่อนทำลายความยิ่งใหญ่ของพวกเขา

คำว่า "غيظ" (ฆ็อยซ์) ในภาษาอาหรับหมายถึงความโกรธที่รุนแรงที่สุด ซึ่งเป็นอารมณ์ที่แผดเผาในจิตใจ เมื่อฟิรเอาน์กล่าวเช่นนี้ แสดงให้เห็นว่าเขาและพวกพ้องรู้สึกถูกยั่วยุและเสียหน้าเป็นอย่างมากที่กลุ่มชนที่พวกเขาเคยดูหมิ่นว่าเป็นทาสที่อ่อนแอ กลับกล้าที่จะขัดขืนและหลบหนีออกไป

บทเรียนที่ได้รับ:

1. ความโกรธแค้นของศัตรูต่อผู้ศรัทธาเป็นเรื่องธรรมชาติ และไม่ควรทำให้ผู้ศรัทธาหวั่นเกรง เพราะนั่นคือสัญญาณว่าพวกเขากำลังอยู่บนหนทางที่ถูกต้อง
2. การที่ฟิรเอาน์กล่าวถึงพวกเขาว่าเป็น "กลุ่มชนที่ทำให้โกรธ" แม้เขาจะดูหมิ่นพวกเขาว่ามีจำนวนน้อยและอ่อนแอ แต่ก็แสดงให้เห็นว่าความศรัทธาที่แท้จริงทำให้ศัตรูหวาดหวั่นและเดือดดาลได้
3. ผู้ศรัทธาไม่ควรยินดีกับความโกรธของศัตรูจนลืมตัว แต่ควรใช้เป็นแรงผลักดันในการยืนหยัดบนความจริง และพึ่งพาอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว
4. บทเรียนสำคัญคือ อำนาจและความยิ่งใหญ่ทางโลกไม่สามารถต้านทานพลังแห่งศรัทธาได้ เมื่ออัลลอฮ์ทรงประสงค์จะช่วยเหลือบ่าวของพระองค์ ไม่มีผู้ใดจะขัดขวางได้ แม้ฟิรเอาน์จะโกรธเพียงใดก็ไม่อาจหยุดยั้งแผนการของอัลลอฮ์ได้