Sura Asz-Szu'ara — Werset 61

Znaczenie słów:

• تَرَاءَى – zobaczyły się wzajemnie, ujrzały się nawzajem.
• الْجَمْعَانِ – dwa zgromadzenia (dwa obozy): obóz Musy (pokój z nim) i obóz Faraona.
• لَمُدْرَكُونَ – zostaniemy dogonieni, dosięgnie nas (wróg), nie mamy siły, by się obronić.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Kiedy oba zgromadzenia – towarzysze Musy (pokój z nim) oraz wojsko Faraona – znalazły się naprzeciw siebie, tak że każda ze stron widziała drugą na własne oczy, wówczas ogarnął towarzyszy Musy strach i zwątpienie. Zobaczyli bowiem ogromną armię Faraona, jej liczebność i potęgę, a sami byli nieliczni, uciekali pieszo, bez przygotowania i bez broni. W tym przerażeniu powiedzieli: „Zaprawdę, zostaniemy dogonieni i pochwyceni przez wojska Faraona, a nie mamy żadnej siły, by się im przeciwstawić ani przed nimi uciec".

Ich słowa nie były wyrazem braku wiary w obietnicę Allaha, lecz naturalną ludzką reakcją w obliczu śmiertelnego zagrożenia – gdyż widzieli przed sobą potężną armię, a za sobą morze. Nie mieli żadnej drogi ucieczki ani środków do walki. W tym momencie Musa (pokój z nim) wykazał się niezłomną ufnością wobec Allaha i stanowczością, o czym mówią kolejne wersety, gdy odpowiedział: „Zaprawdę, mój Pan jest ze mną, On mnie poprowadzi" (Asz-Szu'ara 62).

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Ludzka natura i słabość – strach i obawa przed przeważającą siłą wroga są czymś naturalnym u człowieka. Nie jest to naganne, dopóki nie prowadzi do zwątpienia w pomoc Allaha. Towarzysze Musy wyrazili swój lęk, ale nie odwrócili się od swojego proroka ani nie uciekli – pozostali z nim.
2. Znaczenie wspólnoty i jedności – werset pokazuje, że towarzysze Musy mówili wspólnie, dzielili się swoimi obawami, co jest przejawem zdrowej relacji w społeczności – można wyrażać obawy, ale pozostawać razem.
3. Przygotowanie na próby – wierzący w swojej historii zawsze spotykali się z sytuacjami, w których siły materialne były przeciwko nim. To, co ich ratowało, to nie liczebność ani sprzęt, lecz wiara w Allaha i zaufanie Jego obietnicom.
4. Nadzieja po strachu – ten werset jest wstępem do wielkiego cudu – rozstąpienia morza. Uczy nas, że po najtrudniejszych chwilach przychodzi od Allaha wybawienie, jeśli tylko zachowamy wiarę i posłuszeństwo wobec Jego wysłanników.
5. Pokora wobec potęgi Allaha – gdy ludzie zdają sobie sprawę ze swojej słabości, otwierają się na działanie mocy Bożej. To właśnie wtedy, gdy człowiek uznaje swoją niemoc, Allah okazuje swoją wszechmoc.