Sura Asz-Szu'ara — Werset 71

Znaczenie słów:

• أَصْنَامًا (asnām) – posągi, bożki; według uczonych są to figury wykonane z kamienia lub innego materiału, przedstawiające ludzi lub istoty, które czczono zamiast Boga.
• عَاكِفِينَ (ʿākifīn) – trwający, pozostający w jednym miejscu z oddaniem; pochodzi od słowa „ʿakafa”, które oznacza trwanie, przywiązanie i wytrwałość w czymś (stąd też pochodzi określenie „muʿtakif” – osoba przebywająca w meczecie na modlitwie).

Tafsir (wyjaśnienie):

W tym wersecie poznajemy odpowiedź ludu proroka Ibrahima (Abrahama), gdy ten zapytał ich o to, co czczą. Odpowiedzieli oni wprost: „Czczimy posągi i bożki, i trwamy przy nich, pozostając im wiernymi i oddanymi”. Ich odpowiedź ukazuje głębokie przywiązanie do bałwochwalstwa – nie tylko czcili te posągi, ale także trwali w tym stanie nieustannie, z pełnym oddaniem i wytrwałością. Słowo „fa-nazallu” (i pozostajemy) wskazuje na ciągłość i stałość tego kultu – nie była to chwilowa praktyka, lecz trwały styl życia, któremu całkowicie się poświęcili. W ten sposób ukazali, że ich oddanie bożkom było całkowite i nieprzerwane, co podkreśla głębię ich błędu i oddalenia od prawdy.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Niebezpieczeństwo ślepego naśladownictwa – lud Ibrahima trwał przy bożkach tylko dlatego, że odziedziczył tę praktykę po przodkach, bez refleksji i poszukiwania prawdy. Uczy nas to, abyśmy zawsze badali swoje przekonania i nie trwali przy błędzie tylko z przyzwyczajenia.
2. Cnota szczerego poszukiwania prawdy – Ibrahim, zadając pytanie swojemu ludowi, pokazał, jak ważne jest kwestionowanie zastanych praktyk i poszukiwanie właściwej drogi. To zachęta dla każdego człowieka do refleksji nad sensem życia i celem stworzenia.
3. Wyższość islamskiego monoteizmu – kontrast między oddaniem bałwochwalców wobec martwych posągów a oddaniem muzułmanów wobec żywego, wszechsłyszącego i wszechwidzącego Boga ukazuje piękno i doskonałość islamu, który uwalnia człowieka od czczenia stworzeń i kieruje go ku czci Stwórcy.
4. Znaczenie wytrwałości w dobrym – skoro bałwochwalcy trwali wytrwale przy fałszywych bogach, tym bardziej muzułmanin powinien być wytrwały i stały w czci prawdziwego Boga, nie zaniedbując modlitw i innych aktów oddania.
5. Lekcja dialogu i łagodności – Ibrahim nie zwalczał swojego ludu z góry, lecz rozpoczął od pytania i rozmowy, co pokazuje, że w islamie ważne jest prowadzenie dialogu z mądrością i dobrym słowem, nawet z tymi, którzy są daleko od prawdy.