Surja Esh-Shu'ara — Ajet 71

Kuptimet e fjalëve:

• Asnam (أصنام): idhuj – statuja të gdhendura nga guri ose materiale të tjera, që i ngjanin njerëzve.
• Akifin (عاكفين): të qëndruar e të ngulur në një vend, me përkushtim të vazhdueshëm – pra, të lidhur pas diçkaje me devotshmëri.

Tefsiri i Ajetit:

Kur profeti Ibrahim (paqja qoftë mbi të) i pyeti popullin e tij se çfarë adhuronin, ata u përgjigjën hapur dhe pa asnjë hezitim: “Ne adhurojmë idhuj” – domethënë, statuja që i kishin bërë vetë me duart e tyre. Pastaj shtuan: “Dhe ne vazhdimisht qëndrojmë të përkushtuar para tyre” – pra, ata nuk i adhuronin rastësisht, por ishin të ngulur në atë adhurim, duke qëndruar para idhujve me nderim dhe përkushtim të vazhdueshëm, ditë e natë. Kjo përgjigje tregon se ata ishin të bindur fort në këtë besim të kotë, edhe pse idhujt nuk dëgjonin, nuk shihnin dhe nuk sillnin as dobi as dëm.

Mësimet dhe dobitë nga ajeti:

1. Liria e pyetjes dhe e dialogut: Profeti Ibrahim (a.s.) i pyeti ata me qetësi për besimin e tyre, duke na mësuar se si të flasim me njerëzit me butësi dhe logjikë, edhe kur ata janë në gabim.
2. Kundërshtimi i verbërisë shpirtërore: Njeriu që adhuron diçka që s’ka as fuqi as mendje, është në humbje të madhe – prandaj duhet të zgjohemi nga gjumi i padijes dhe të mendojmë thellë për atë që adhurojmë.
3. Vlera e mendjes së shëndoshë: Islami na fton të përdorim mendjen për të dalluar të vërtetën nga e kota, sepse adhurimi i vetëm i Allahut është rruga që të çon te liria e vërtetë dhe lumturia.
4. Durimi në thirrjen ndaj të vërtetës: Edhe pse populli i Ibrahimit ishte kokëfortë, ai vazhdoi me urtësi t’u tregonte gabimin, duke na mësuar se thirrja në Islam kërkon durim dhe mençuri.