Surat Asy-Syu'ara — Ayat 71

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَصْنَامًا (ashnāman): brahala utawa reca, yaiku barang kang digawe saka watu utawa liyane kang awujud gambar manungsa.
• نَعْبُدُ (na'budu): nyembah, ngabekti.
• فَنَظَلُّ (fanazhallu): mula banjur tetep ana ing kono, ora lunga-lunga.
• عَاكِفِينَ ('ākifīn): wong-wong kang manggon lan tetep ngelakoni, ora nglirwakake.

1. Tafsir ayat:

Nalika Nabi Ibrahim takon marang kaumé bab apa kang padha disembah, kaumé mangsuli kanthi gamblang: "Aku padha nyembah brahala-brahala, lan aku padha tetep manggon lan ora lunga saka ngibadah marang brahala-brahala iku." Tegese, wong-wong mau ora mung nyembah brahala sepisan utawa sok-sok, nanging padha nglakoni kanthi terus-terusan lan setya, manggon ing ngarepe brahala-brahala iku kanggo ngibadah. Tembung "عكوف" (ngoko: 'ukuf) tegesé tetep manggon lan nglakoni kanthi ajeg, kaya déné wong kang lagi i'tikaf ing masjid, yaiku manggon lan tetep ana ing kono kanggo ngibadah.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake sepira gedhene kesasaré wong-wong kang nyembah saliyané Allah, nganti padha setya lan ajeg ing kesasaré. Mula, kita kudu padha ngati-ati supaya ora gampang ketarik marang kabiasaan kang salah.
• Kita dielingake supaya nyembah mung marang Allah, dudu marang barang kang ora bisa menehi manfaat lan ora bisa nulak madharat.
• Semangat lan ketekunan wong-wong kafir ing kesasaré dadi piwulang kanggo kita supaya luwih semangat lan tekun maneh ing dalan kang bener, yaiku ngibadah marang Allah.
• Islam mulangake supaya kita nggunakake akal lan ati kang resik, ora mung melu-melu apa kang dilakoni wong tuwa utawa masyarakat tanpa ngerti bener lan salahe.
• Kanthi mangerteni crita iki, kita saya tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an nuduhake dalan kang bener lan nyalametake kita saka kesasar.