Surja Esh-Shu'ara — Ajet 72

Kuptimet e fjalëve:

• el-esnam (الأصنام): idhujt që ata i adhuronin në vend të Allahut.
• ted'ûn (تَدْعُونَ): i luteni dhe i thirrni ata në lutjet tuaja.

Tefsiri i Ajetit:

Ibrahimi a.s., duke dashur t'u tregojë popullit të tij kotësinë e adhurimit të idhujve, i pyeti ata me një pyetje që e zbulon të vërtetën: "A ju dëgjojnë këta idhuj kur i luteni?" Kjo pyetje ishte një qortim i butë dhe një argument i qartë, sepse idhujt janë gurë të pajetë që nuk dëgjojnë, nuk shohin dhe nuk kuptojnë asgjë. Ata nuk mund t'i dëgjojnë lutjet e adhuruesve të tyre, as t'u përgjigjen atyre, e as të sjellin ndonjë dobi apo dëm. Ibrahimi a.s. donte t'i bënte ata të kuptojnë se adhurimi i tyre është i kotë dhe i pakuptimtë, sepse adhurimi i vërtetë i takon vetëm Atij që dëgjon, sheh dhe përgjigjet - Allahut të Gjithëfuqishëm.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Pastërtia e besimit (Teuhidi): Ajeti na mëson se adhurimi duhet t'i kushtohet vetëm Allahut, i Cili dëgjon lutjet e robërve të Tij dhe u përgjigjet atyre, ndërsa idhujt dhe çdo gjë tjetër e adhuruar pos Tij janë të pafuqishme.
2. Argumenti logjik në thirrjen islame: Thirrja drejt Islamit duhet të bazohet në argumente të qarta dhe logjikë të shëndoshë, ashtu siç bëri Ibrahimi a.s. me popullin e tij.
3. Liria nga bestytnitë: Islami e çliron njeriun nga robëria ndaj krijesave dhe objekteve të pajeta, duke e drejtuar atë drejt Krijuesit të gjithëdëgjueshëm, i Cili i përgjigjet lutjes së atij që e thërret Atë me sinqeritet.
4. Rëndësia e lutjes (duasë): Lutja është një prej ibadeteve më të mëdha, dhe ajo pranohet vetëm kur i drejtohet Allahut, i Cili dëgjon gjithçka dhe përgjigjet me urtësinë dhe mëshirën e Tij.