Аш-Шуара сүрәсе — Аять 80

Сүзләрнең мәгънәләре:

• مَرِضْتُ — авырдым, чирләдем.
• يَشْفِينِ — мине савыктыра, дәвалый, шифа бирә.

Аять тәфсире:

Ибраһим галәйһиссәлам сүзен дәвам итеп әйтә: "Әгәр мин авырсам, мине тик Аллаһының Үзе генә савыктыра". Бу — Аллаһы тәгаләнең чирдән дәвалаучы икәнлегенә ышаныч белдерү. Авыру — Аллаһының тәкъдире, ә шифа — Аның рәхмәте. Кеше табибларга мөрәҗәгать итә, ләкин чын шифа бирүче — фәкать Аллаһы тәгалә. Ибраһим галәйһиссәлам авыруны үзенә нисбәтли ("авырсам"), ә шифаны Аллаһыга нисбәтли ("ул мине савыктыра"), чөнки авыру — бәндә өчен сынау, ә шифа — Аллаһының эше. Бу сүзләрдә Аллаһыдан башкага табынучыларга һәм сынымнарга таянучыларга эчке тәнкыйть бар: сынымнар беркемне дә авырудан савыктыра алмый, ә Аллаһы — теләсә кемне, теләгән вакытта дәвалый ала.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Авырганда кеше Аллаһыга гына өмет багларга һәм Аңа гына ялварырга тиеш, чөнки шифа бирүче — фәкать Ул.
2. Авыру — Аллаһының рәхмәтен һәм кодрәтен искә төшерүче сынау, ул мөэминнең иманын ныгыта.
3. Табибларга мөрәҗәгать итү — сәбәп, ә чын шифа Аллаһыдан; шуңа күрә дәвалану белән бергә Аллаһыдан шифа сорап дога кылырга кирәк.
4. Бу аять мөэмингә авыру вакытында сабыр итәргә һәм Аллаһының рәхмәтеннән өмет өзмәскә өйрәтә, чөнки һәр авыруның ахыры — шифа, әгәр Аллаһы теләсә.