ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 80

คำอธิบายคำศัพท์:

• مَرِضْتُ (ฉันป่วย) หมายถึง การเจ็บป่วยทางร่างกายหรือจิตใจที่เกิดขึ้นกับมนุษย์
• يَشْفِينِ (พระองค์ทรงรักษาฉัน) มาจากคำว่า ชิฟาอ์ (การรักษาให้หาย) หมายถึง การทำให้พ้นจากโรคภัยและกลับสู่ความสมบูรณ์แข็งแรง

การตีความหมายของโองการ:

โองการนี้เป็นส่วนหนึ่งของคำกล่าวของท่านนบีอิบรอฮีม อะลัยฮิสสลาม ที่กล่าวกับหมู่ชนของพระองค์ โดยท่านได้ชี้ให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์ ผู้ทรงเป็นพระเจ้าแห่งสากลโลก ท่านกล่าวว่า เมื่อฉันเจ็บป่วย พระองค์เท่านั้นที่ทรงรักษาฉันให้หายจากโรคภัยไข้เจ็บ ไม่มีผู้ใดสามารถรักษาเขาได้นอกจากอัลลอฮ์เพียงพระองค์เดียว

การที่ท่านอิบรอฮีมกล่าวว่า "เมื่อฉันป่วย" แม้โรคภัยจะเกิดขึ้นจากพระประสงค์ของอัลลอฮ์ก็ตาม แต่การกล่าวเช่นนี้เป็นการแสดงความสุภาพอ่อนน้อมต่อพระองค์ และเป็นการยอมรับว่าความเจ็บป่วยเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับมนุษย์โดยธรรมชาติ แต่การรักษาให้หายนั้นเป็นอำนาจของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว พระองค์ทรงเป็นผู้กำหนดโรคและทรงเป็นผู้กำหนดยาและการรักษาให้หาย

โองการนี้ยังแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์อันลึกซึ้งระหว่างบ่าวกับพระเจ้าของเขา กล่าวคือ มนุษย์เมื่อเจ็บป่วยย่อมหันพึ่งพาแพทย์และการรักษา แต่ท้ายที่สุดแล้วผู้ที่ทำให้หายอย่างแท้จริงคืออัลลอฮ์ พระองค์ทรงเป็นผู้สร้างสาเหตุและผลของมัน

บทเรียนที่ได้รับจากโองการนี้:

1. การตระหนักว่าความเจ็บป่วยและการรักษาล้วนอยู่ในพระหัตถ์ของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว ทำให้หัวใจของบ่าวเชื่อมโยงกับพระเจ้าของเขาอยู่เสมอ ไม่ว่าจะในยามสุขหรือยามทุกข์
2. การที่ท่านนบีอิบรอฮีมกล่าวถึงการรักษาโรคของพระองค์เป็นการแสดงถึงความอ่อนน้อมถ่อมตน และเป็นการสอนให้เรารู้จักพึ่งพาอัลลอฮ์ในทุกเรื่อง แม้แต่เรื่องที่ดูเหมือนเป็นเรื่องธรรมชาติ เช่น การรักษาโรค
3. โองการนี้ปลูกฝังความหวังและกำลังใจแก่ผู้ป่วยว่า ไม่ว่าโรคจะร้ายแรงเพียงใด อัลลอฮ์ผู้ทรงพลังเหนือทุกสิ่งย่อมสามารถรักษาให้หายได้ จึงไม่ควรสิ้นหวังในความเมตตาของพระองค์
4. การที่อัลลอฮ์ทรงรักษาโรคนั้นเป็นหนึ่งในความโปรดปรานอันยิ่งใหญ่ที่มนุษย์ควรสำนึกและขอบคุณพระองค์อยู่เสมอ เพราะสุขภาพที่ดีคือทรัพย์สินที่มีค่ายิ่งกว่าทรัพย์สมบัติใด ๆ
5. โองการนี้สอนให้เรารู้จักใช้วิถีทางที่พระองค์ทรงกำหนด (เช่น การรักษาพยาบาล) พร้อมกับความเชื่อมั่นว่าผู้ที่ทำให้หายอย่างแท้จริงคืออัลลอฮ์ ซึ่งเป็นการผสานระหว่างการกระทำและการมอบหมายต่อพระองค์ (ตะวักกุล)