Surja Esh-Shu'ara — Ajet 88

Kuptimet e fjalëve:

• Jevm (يَوْمَ): Dita e Kiametit, dita e llogarisë dhe e shpërblimit.
• Lá jenfa' (لَا يَنفَعُ): Nuk sjell dobi, nuk ndihmon, nuk shpëton.
• Mál (مَالٌ): Pasuria, pasuria e grumbulluar në jetën e dynjasë.
• Welá benún (وَلَا بَنُونَ): As djemtë, pra fëmijët dhe pasardhësit.

Tefsiri i ajetit:

Kjo varg i referohet Ditës së Kiametit, asaj dite të tmerrshme kur njerëzit do të dalin nga varret për t'u marrë në llogari dhe për t'u gjykuar. Në atë ditë, as pasuria e madhe që njeriu e ka grumbulluar me mund dhe djersë gjatë gjithë jetës së tij, e as djemtë e tij që i kishte si mbështetje dhe krenari në dynja, nuk do t'i sjellin atij asnjë dobi dhe nuk do të mund ta shpëtojnë nga dënimi i Allahut. Asgjë nga këto nuk do të ketë peshë apo vlerë në atë ditë, sepse atje nuk vlen as pasuria, as pozita, as fëmijët, as lidhjet farefisnore. E vetmja gjë që do të ketë vlerë dhe do të shpëtojë njeriun është zemra e pastër, zemra që është e lirë nga idhujtaria, hipokrizia dhe veset e këqija. Pra, në atë ditë nuk do të ketë asnjë ndërmjetësues e asnjë shpëtimtar përveç besimit të sinqertë dhe veprave të mira.

Përfitimet nga ky ajet:

1. Largimi nga mashtrimi i dynjasë: Ky ajet na bën të vetëdijshëm se pasuria dhe fëmijët janë vetëm dekor i kësaj jete dhe nuk janë qëllim në vetvete. Ato nuk na shpëtojnë në Ditën e Fundit, prandaj nuk duhet të mashtrohemi prej tyre dhe të harrojmë përgatitjen për jetën e përtejme.
2. Rëndësia e zemrës së pastër: Mesazhi kryesor i këtij ajeti është se shpëtimi është vetëm me zemër të pastër, të lirë nga besimet e kota dhe veset morale. Kjo na nxit të punojmë për pastrimin e zemrave tona nga urrejtja, zilia, krenaria dhe lidhja e tepërt me dynjanë.
3. Vlera e veprave të mira: Në Ditën e Kiametit nuk do të ketë dobi as pasuria e as fëmijët, por vetëm veprat e mira dhe besimi i sinqertë. Ky ajet na nxit që të investojmë kohën dhe mundin tonë në atë që na sjell dobi në ahiret, duke kryer adhurimet dhe duke bërë mirë ndaj njerëzve.
4. Kujtesë për përgjegjësinë individuale: Secili njeri do të përballet vetëm me Allahun në Ditën e Gjykimit. As pasuria e as fëmijët nuk do të mund të ndërhyjnë për të. Kjo na mëson se çdokush është përgjegjës për veprimet e veta dhe duhet të përgatitet për atë ditë të madhe.