Surat Asy-Syu'ara — Ayat 88

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• يَوْمَ (yauma): dina, yaiku dina kiamat nalika manungsa diuripake maneh saka kubur kanggo diadili.
• لَا يَنفَعُ (lā yanfa'u): ora ana gunane, ora bisa menehi manfaat utawa pitulungan.
• مَالٌ (mālun): bandha, yaiku kabeh barang donya sing diklumpukake manungsa kayata dhuwit, emas, lemah, lan liya-liyane.
• بَنُونَ (banūn): anak-anak, yaiku turunane manungsa sing biasane dadi pangarep-arep lan kekuwatane ing donya.

2) Tegese lan tafsire ayat:

Ing dina kiamat, nalika kabeh manungsa metu saka kubur kanggo nampa pituwas saka Allah, ora ana siji-sijia barang sing bisa nulungi. Bandha donya sing diklumpukake kanthi susah payah ora bakal bisa nyukupi apa-apa, lan anak-anak sing biyen dadi kebanggaan lan kekuwatan uga ora bisa menehi pitulungan. Kabeh iku ora ana gunane ing ngarsane Allah ing dina iku.

Sing bisa migunani ing dina kiamat mung siji, yaiku ati sing resik lan slamet, ati sing ora kena penyakit kufur, munafik, lan tumindak ala. Ati sing kebak iman lan taqwa marang Allah. Dadi, ayat iki ngelingake manungsa supaya ora ngandelake bandha lan anak-anak wae, nanging kudu nyiapake ati sing resik kanggo ngadhepi dina kiamat.

3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya ora keladuk tresna marang bandha donya lan anak-anak, amarga kabeh iku ora bakal bisa nulungi kita ing dina kiamat.
• Kita dielingake supaya nyiapake bekal sing sejati, yaiku ati sing resik, iman sing kuwat, lan taqwa marang Allah.
• Islam mulangake manawa kasugihan lan keturunan iku nikmat saka Allah, nanging ora dadi ukuran kamulyan ing ngarsane Allah. Sing paling mulya yaiku wong sing paling taqwa.
• Ayat iki nuwuhake pangarep-arep lan rasa tentrem, amarga sapa wae, sugih utawa mlarat, akeh anak utawa ora, kabeh duwe kesempatan padha kanggo mlebu swarga yen atine resik lan imane kuwat.
• Iki mbuktekake yen ajaran Islam iku adil lan ora mbedakake manungsa saka bandha utawa keturunane, nanging saka ketaqwaan lan kabecikan atine.