Surah Ash-Shu'ara — Aya 88

Ma'anar Kalmomin:

• Māl (مال): Dukiyar da mutum ya tara.
• Banūn (بنون): 'Ya'ya maza.

Fassarar Ayar:

A ranar tashin kiyama, ranar da dukiyar da mutum ya tara a duniya ba za ta amfane shi ba, kuma 'ya'yansa maza waɗanda yake alfahari da su da kuma dogaro da su a duniya, su ma ba za su amfane shi ba. Wannan ita ce ranar da dukkan mutane za su fito daga kaburbura domin hisabi da sakamako. A wannan ranar, babu wani abu da zai amfana sai imani da ayyukan ƙwarai. Ba wanda zai sami tsira a wannan ranar face wanda ya zo wa Allah da zuciya mai tsarki, wadda ba ta ƙunshe da kafirci, munafunci, da duk wata mummuna dabi'a.

Fa'idodin Darasin:

1. Wannan ayar tana tunatar da mu cewa dukiya da 'ya'ya ba su zama abin ceton mutum a Lahira ba, don haka kada mu dogara da su fiye da yadda muke dogara ga Allah.
2. Tana karfafa mana gaskiyar cewa abin da ke amfanar mutum a ranar kiyama shi ne tsarkin zuciya da imani nagari, ba yawan dukiya ko 'ya'ya ba.
3. Tana koya mana cewa mu kasance masu shirye-shiryen wannan babbar rana ta hanyar yin ayyukan alheri da nisantar duk wani abu da ke ɓata zuciya da imani.
4. Tana ƙarfafa mana cewa kada mu riƙa yin alfahari da dukiya da 'ya'ya, domin waɗannan abubuwa na iya zama jarabawa a gare mu idan ba mu yi amfani da su ba a hanyar da ta yardar Allah.
5. Tana tunatar da mu cewa tsira a ranar kiyama yana buƙatar zuciya mai tsarki, wadda ke nisantar kafirci, munafunci, da duk wata cuta ta ruhaniya da ke lalata imani.