Surah An-Naml — Aya 42

Ma’anonin Kalmomi:

• "Arshu": Kursiyin sarauta wanda take zaune a kai.
• "Kaannahu huwa": Wato kamar shi ne, ba tare da tabbatarwa ko karyatawa ba.

Tafsirin Aya:

Lokacin da Sarauniyar Saba’ ta zo wurin Annabi Sulaiman a majalisarsa, aka tambaye ta don gwadawa: "Shin kursiyinka na sarauta yana kama da wannan ne?" Sai ta amsa da wayo da basira: "Kamar shi ne." Ba ta tabbatar da cewa shi ne ainihin kursiyin nata ba, kuma ba ta musanta ba, domin tana son ta gane abin da ke faruwa. A nan Annabi Sulaiman ya fahimci cewa tana da hankali mai kyau da fahimi mai zurfi, kuma ya san cewa ta gane kursiyin nata. Sai ya ce: "An ba mu ilimi daga gare ta, kuma mun kasance masu biyayya ga Allah." Wato an ba mu ilimin sanin ikon Allah da kuma fahimtar cewa Allah yana iya yin duk abin da ya so, kafin mu ga wannan abin al’ajabi na canja wurin kursiyin. Kuma mun kasance masu biyayya ga Allah, masu bin addinin Musulunci, ba kamar mutanenta da suke bauta wa rana ba.

Fa’idojin Aya:

1. Wannan aya tana nuna mana cewa ilimi da basira suna da daraja sosai a wurin Allah, kuma suna taimaka wa mutum ya fahimci gaskiya da kyau.
2. Tana koya mana cewa mu musulmi muna da ilimin da ya fi na sauran mutane, domin Allah ya ba mu ilimin da ya shafi ikonsa da hikimarsa.
3. Tana nuna mana cewa biyayya ga Allah da bin addinin Musulunci shine tushen alheri da nasara a duniya da lahira.
4. Tana karfafa mana imani da cewa Allah yana iya yin duk abin da ya so, kuma babu abin da ya gagara a gare shi, don haka mu dogara gare shi a kowane hali.