Surah An-Naml — Aya 65

Ma’anonin Kalmomin:

• الْغَيْبَ: abin da ya ɓoye ga halittu, wanda Allah kaɗai ya keɓe wa kansa saninsa.
• أَيَّانَ: yaushe, watau lokacin.
• يُبْعَثُونَ: ana tayar da su daga kaburbura domin sakamako.

Fassarar Ayar:

Ka ce, ya Rasullullah, waɗannan mutanen da suke tambayar ka game da lokacin sa’a: Babu wani a cikin sammai da ƙasa da ya san gaibu, sai Allah Shi kaɗai. Babu wani halitta, ko mala’ika ko ɗan’adam, da ya san abin da Allah Ya ɓoye daga saninsa, kamar lokacin sa’a da sauran al’amuran gaibu. Kuma su halittu, musamman mutane, ba su san yaushe za a tayar da su daga kaburbura ba domin hisabi da sakamako. Wannan ilimin ya keɓanta ga Allah kaɗai, babu wanda ya tarayya da Shi a cikinsa. Sa’ad da suka ga sa’a da idanunsu a ranar kiyama, za su fahimci gaskiyar al’amarin, kuma imaninsu zai cika, amma wannan imani ba zai amfane su ba, domin sun riga sun zo duniya inda aka umarce su da yin imani da gaibu.

Fa’idodin Darasin:

• Wannan ayar tana koya mana cewa ilimin gaibu na keɓanta ga Allah kaɗai, babu wani halitta da ya san abin da Allah Ya ɓoye, don haka bai kamata mu bi wani mai yi wa kansa da’awar sanin gaibu ba.
• Tana ƙarfafa mu mu dogara ga Allah a cikin dukkan al’amuranmu, domin Shi ne Ya san abin da muke bukata a nan gaba.
• Tana tunatar da mu cewa ranar tashin kiyama gaskiya ce, kuma dole ne mu shirya mata ta hanyar yin ayyukan alheri da nisantarwa daga abubuwan da Allah Ya haramta.
• Tana nuna mana cewa imani da gaibu, kamar sa’a da aljanna da wuta, yana daga cikin ginshiƙan imani, kuma babban darasi ne ga muminai su riƙe wa kansu da su.