Surah An-Naml — Talata 85

Kahulugan ng mga Salita:

• وَقَعَ الْقَوْلُ – Ang salita ng kaparusahan ay naging tiyak at kinakailangan laban sa kanila.
• بِمَا ظَلَمُوا – Dahil sa kanilang kawalang-katarungan, tulad ng pagtanggi sa mga tanda ni Allah at pagtatakwil sa Kanyang mga sugo.
• لَا يَنطِقُونَ – Hindi sila makapagsasalita ng anumang dahilan o pagdadahilan upang ipagtanggol ang kanilang sarili.

Interpretasyon ng Talata:

Sa Araw ng Paghuhukom, kapag ang mga tao mula sa bawat bansa na nagtakwil sa mga tanda ni Allah ay tipunin, ang salita ng kaparusahan ay magiging tiyak laban sa kanila dahil sa kanilang ginawang kawalang-katarungan—ang kanilang pagtanggi sa katotohanan at pagmamatigas sa pagsamba sa iba maliban kay Allah. Sa sandaling iyon, sila ay hindi makapagsasalita ng anumang pagdadahilan o depensa, sapagkat ang kanilang mga bibig ay tatatakan, at ang kanilang mga dila ay hindi makakakilos upang magpaliwanag. Ang kanilang mga puso ay mapupuno ng takot at kawalan ng pag-asa, at wala silang maipapakitang katwiran upang iligtas ang kanilang mga sarili mula sa parusang nararapat sa kanila. Ang katahimikang ito ay katibayan ng kanilang pagkatalo at kawalan ng kakayahan, sapagkat ang kanilang mga gawa ay nagsasalita laban sa kanila, at ang hustisya ni Allah ay ganap na maisasakatuparan.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang katarungan ni Allah ay perpekto—walang sinuman ang parurusahan nang walang dahilan, at ang bawat kawalang-katarungan ay may katumbas na pananagutan.
2. Ang pagmamadali sa pagsisisi at pagbabalik sa Allah bago dumating ang Araw na iyon ay isang malaking biyaya; sapagkat sa mundong ito, ang pintuan ng pagsisisi ay bukas, ngunit sa Kabilang Buhay, ito ay sarado na.
3. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na ang tunay na tagumpay ay nasa pagsunod sa Allah at sa Kanyang mga sugo, at ang pag-iwas sa pagmamatigas at pagtanggi sa katotohanan.
4. Ang katahimikan ng mga makasalanan sa Araw na iyon ay nagpapakita ng kahalagahan ng paggamit ng ating mga dila sa kabutihan sa mundong ito, sapagkat ang dila ay magiging saksi o laban sa atin.
5. Ang pag-asa sa awa ni Allah at ang takot sa Kanyang parusa ay dalawang bagay na dapat magkasama sa puso ng bawat mananampalataya, upang maging matatag sa pagsamba at malayo sa kasalanan.