Surah Al-Qasas — Aya 47

Ma’anonin Kalmomin:

• Muṣībah: Azaba ko masifa da ke sauka a kan mutum.
• Bimā qaddamat aydīhim: Saboda laifuffukan da suka aikata da hannuwansu, kamar kafirci da sauran zunubai.
• Lawlā: Don me ba ka...? (Kalmar nuna roƙo da neman hujja).
• Āyātika: Al’amurranka da hukunce-hukuncen da ke cikin littattafanka.

Tafsirin Ayar:

Idan ba domin wani dalili ba, da mun gaggauta musu azaba a duniya saboda kafircinsu da laifuffukan da suka aikata, sai su sami damar yin uzuri su ce: “Ya Ubangijinmu! Don me ba ka aiko mana da Manzo ba a dā, domin mu bi ayoyinka da aka saukar a cikin littafinka, kuma mu kasance daga cikin muminai masu gaskatawa da yarda da kai?” Saboda haka, mun aiko maka da Manzo, ya Muhammad, zuwa gare su, domin a yanke musu hujja kuma a kawar da wannan uzurin da za su yi a Ranar Kiyama. Da ba haka ba, da an hallaka su da azaba kafin su sami wani dalili na kāre kansu, amma Allah ya jinkirta musu har sai Manzo ya zo musu da gargaɗi.

Fa’idojin da ake samu daga ayar:

1. Nuna cewa Allah Mai adalci ne, ba ya azabtar da wani al’umma sai da ya aiko musu Manzo da hujja, domin kada su sami wani uzuri a gaban Allah.
2. Ƙarfafa wa’azin Manzon Allah (SAW) da cewa aikin sa na isar da saƙo yana kare mutane daga azabar Allah, saboda haka ya kamata mu gode wa Allah da ya aiko mana da Manzo.
3. Ƙarfafa imani da cewa bin ayoyin Allah da yin aiki da su shine hanyar tsira a duniya da lahire, kuma shine abin da yake sa mutum ya zama daga cikin muminai na gaskiya.
4. Gargaɗi ga masu yin zunubi cewa sakamakon ayyukansu zai same su, don haka su tuba kafin azaba ta sauka.
5. Nuna cewa Alkur’ani da Manzon Allah (SAW) sun zama hujja a kanmu, don haka dole ne mu bi umarninsu mu nisanci abin da suka hana, domin mu sami nasara a gidan lafiya.