سوره قصص — آيت 52

1. لفظن جي معنيٰ:

• الَّذِينَ: اهي ماڻهو.
• آتَيْنَاهُمُ: اسان کين ڏنو.
• الْكِتَابَ: ڪتاب، يعني تورات ۽ انجيل.
• مِن قَبْلِهِ: قرآن کان اڳ.
• هُم بِهِ يُؤْمِنُونَ: اهي ان تي ايمان آڻيندا آهن، يعني قرآن ۽ محمد ﷺ تي.

1. تفسير:

هي آيت انهن اهلِ ڪتاب بابت آهي، يعني يهودين ۽ عيسائين بابت، جن کي الله تعاليٰ قرآن کان اڳ تورات ۽ انجيل جهڙا ڪتاب عطا ڪيا هئا ۽ اهي پنهنجي ڪتابن ۾ تحريف ۽ تبديلي نه ڪندڙ ۽ انهن تي ايمان رکندڙ هئا. اهي ماڻهو قرآن مجيد ۽ حضرت محمد ﷺ تي به ايمان آڻيندا آهن، ڇاڪاڻ ته اهي پنهنجي ڪتابن ۾ پاڻ ملهايل ۽ لکيل ڏسندا آهن ته هڪ آخري نبي ۽ آخري ڪتاب ايندو، ۽ ان جي نشانيون ۽ صفتون به موجود هونديون. جڏهن اهو نبي ۽ ڪتاب آيو، ته اهي سڃاڻي ان تي ايمان آڻي ڇڏيندا آهن. اهڙن ماڻهن کي الله تعاليٰ سچي ۽ ثابت قدم ايمان جي سعادت نصيب ڪئي آهي.

1. فائدا ۽ سبق:

• اهلِ ڪتاب مان انهن ماڻهن جي تعريف ٿي آهي، جيڪي پنهنجي ڪتابن جي سچي تعليم تي قائم رهيا ۽ قرآن تي ايمان آڻي ڇڏيائون.
• اهو ظاهر ٿئي ٿو ته قرآن مجيد جي سچائي ۽ نبي ڪريم ﷺ جي نبوت جا ثبوت اڳين ڪتابن ۾ به موجود هئا.
• ايمان جي قبول ۾ انصاف ۽ حق جي پيروي ڪرڻ جي ترغيب ملي ٿي، يعني جڏهن حق ظاهر ٿئي ته ان کي قبول ڪرڻ ۾ دير نه ڪجي.
• اهو سبق ملي ٿو ته علم ۽ ڪتاب جو اصل مقصد حق جي پيروي آهي، نه ته ضد ۽ انڪار.
• اهڙن مؤمنن جو ذڪر قرآن ۾ تعريف سان ٿيو آهي، جنهن مان محبت ۽ رغبت پيدا ٿئي ٿي ته اسان به حق جي سڃاڻپ ڪري ان تي ايمان آڻيون ۽ ثابت قدم رهيون.