Sure Kasas — Ayet 52

Kelime Anlamları:

• الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ: Kendilerine kitap (Tevrat/İncil) verdiğimiz kimseler.
• مِن قَبْلِهِ: O’ndan (Kur’an’dan) önce.
• هُم بِهِ يُؤْمِنُونَ: Onlar ona (Kur’an’a ve Peygamber’e) iman ederler.

Tefsir:

Bu mübarek ayet, Kur’an’dan önce kendilerine kitap verilen, yani Tevrat ve İncil’e samimiyetle bağlı kalan ve onları tahrif etmeyen Ehl-i Kitap âlimlerini ve salih müminlerini övmektedir. Bunlar, kendi kitaplarında geleceği haber verilen son Peygamber’in (Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-) vasıflarını, ismini ve getireceği kitabın özelliklerini okumuşlar ve bunlara gönülden inanmışlardır.

İşte bu kimseler, Kur’an nazil olduğunda ona tereddütsüz iman etmişlerdir. Çünkü onlar, kitaplarında bu hak dinin geleceğine dair açık müjdeler bulmuşlardı. Onların imanı, körü körüne bir iman değil; bilgiye, araştırmaya ve kitaplarındaki delillere dayanan sağlam bir imandır. Bu yüzden Allah Teâlâ, onları bu ayette övgüyle anmış ve onların imanlarını tasdik etmiştir.

Bu ayet bize şu müjdeyi veriyor: Hakikati arayan, ellerindeki ilahi kitaplara samimiyetle sarılan ve tahrif etmeyen herkes, mutlaka İslam’ın nuruna ulaşır. Çünkü tüm ilahi kitapların özü birdir ve hepsi aynı hakikati, yani Allah’a teslimiyeti ve O’nun son elçisine imanı çağırır.

Sevgili kardeşim! Bu ayet, Kur’an’ın evrensel bir kitap olduğunu ve önceki kitapların tasdikçisi olduğunu gösterir. Sen de bu ayetten ilham alarak, Kur’an’a olan imanını daha da güçlendir. Çünkü Kur’an, önceki kitapların özünü koruyan, onları tamamlayan ve kıyamete kadar geçerli olan son ilahi kelamdır. Ona iman eden, tüm peygamberlere iman etmiş gibi olur. Bu büyük bir şeref ve nimet değil midir? Allah’a hamdolsun ki bizi bu son kitaba iman edenlerden kılmıştır. Öyleyse bu nimete şükredelim ve Kur’an’ı okuyup anlamaya, hayatımıza uygulamaya gayret edelim. Unutmayalım ki, önceki kitapların samimi takipçileri bile Kur’an’a iman ederek kurtuluşa erdiler; bizler ise bu kitabın doğrudan muhatabıyız. Bu, bizim için daha büyük bir sorumluluk ve daha büyük bir rahmettir.