Sura Aal-Imran — Aya 161

Maana ya Maneno:

• يَغُلَّ: kufanya khiana (usaliti) kwa kuchukua kitu kutoka kwenye ngawira (ghanimah) bila idhini ya Mwenyezi Mungu, au kuficha kitu chochote kutoka humo.

Tafsiri ya Aya:

Si sawa wala haifai kwa Nabii yeyote kufanya khiana kwa kuchukua kitu chochote kutoka kwenye ngawira za vita isipokuwa kile alichomruhusu Mwenyezi Mungu. Na mwenye kufanya khiana kwa kuchukua kitu kutoka kwenye ngawira, basi Siku ya Kiyama atakuja akibeba kile alichokichukua mabegani mwake mbele ya viumbe wote, ili aibishwe na kufedheheshwa had otoni. Kisha kila nafsi italipwa kikamilifu malipo ya yale iliyoyafanya - mema au mabaya - bila kupunguzwa wala kuongezwa. Na wao hawatadhulumiwa kwa kuongezewa dhambi zao wala kupunguziwa wema wao, kwani Mwenyezi Mungu ni Mwenye haki kamili na uadilifu usio na mfano.

Aya hii iliteremka kuhusu mgawanyo wa ngawira, ikikanusha madai ya wanafiki kwamba Nabii Muhammad (SAW) alificha kitu kutoka kwenye ngawira. Mwenyezi Mungu akamtakasa Nabii wake na kumweka juu ya khiana yoyote, akamthibitishia utakatifu wake na uaminifu wake mkubwa.

Faida Zinazopatikana Katika Aya:

1. Utakatifu wa Manabii (AS) na kuwepo kwao mbali na kila aina ya khiana na usaliti, kwani wao ni walinzi wa uaminifu na waadilifu katika jamii zao.
2. Onyo kali kwa kila mfanyaye khiana kwamba aibu yake itafichuliwa Siku ya Kiyama mbele ya viumbe wote, na hilo ni jambo la kuaibisha zaidi kuliko adhabu yenyewe.
3. Kuthibitisha haki ya Mwenyezi Mungu katika malipo: kila mtu atalipwa kikamilifu kile alichokifanya, na Mwenyezi Mungu hatadhulumu mtu yeyote hata kipimo cha chembe.
4. Kujiepusha na khiana katika mali ya umma na ngawira ni sehemu ya imani, na Muislamu anapaswa kuwa mwaminifu katika kila anachokabidhiwa.
5. Aya inafundisha kwamba uaminifu ni sifa ya waumini, na kwamba mali ya umma ni amana kubwa isiyoruhusiwa kuchukuliwa isipokuwa kwa haki yake iliyowekwa na Sheria ya Mwenyezi Mungu.