Suurah Aal-Imraan — Aayad 161

Macnada Erayada Qaarkood:

• Yagull: Khiyaamo ama qarsasho, gaar ahaan qaadashada wax ka mid ah ganiiimada (Bogga) iyada oo aan loo qoondeyn.
• Yaghlul: Ruuxii khiyaameeya ama qaata wax aan loo qoondeyn.
• Tuwaffaa kullu nafsin ma kasabat: Waxaa loo oofiyaa (dhammaystiraa) qof kasta abaalmarinta waxa uu kasbaday, khayr iyo sharba.

Tafsiirka Aayadda:

Ma habboona, mana suurto gal ahayn Nebi in uu khiyaameeyo ama uu qarsado wax ka mid ah ganiiimada, isagoo u qaadanaya wax aan Eebe u qoondeyn. Tani waa wax ka dheer darajooyinka Nabiyada, maxaa yeelay waxay ka nadiifsan yihiin khiyaamada iyo xadgudubka. Ciddii ka mid ah ummadda ee ku tagta khiyaamada iyo qaadashada wax aan loo qoondeyn oo ganiiimo ah, waxaa sugnaaday in ay timaaddo Maalinta Qiyaame iyada oo xambaarsan waxa ay khiyaamaysay, iyada oo la qaaday si ay ugu ceeboobto hortooda, ka dibna qof kasta waxaa loo oofiyaa abaalmarinta waxa uu kasbaday oo dhamaystiran, iyada oo aan laga nusqaaminin wanaaggooda laguma darin xumaantooda, maxaa yeelay Eebe waa Caadil, mana dulmiyo cidna.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Nadiifnimada Nabiyada: Aayaddu waxay xaqiijinaysaa in Nabiyada Eebe ay ka dheeryihiin khiyaamada iyo xadgudubka, taasoo adkeyneysa in la raaco oo la aamino geesinnimadooda.
2. Digtoonaanta Qaadashada Xoolaha Dadka: Waxay ku digaysaa dadka inay ka fogaadaan khiyaamada iyo cunista xoolaha si aan xaq ahayn, gaar ahaan kuwa loo xilsaaray maamulka hantida dadka.
3. Caddaaladda Qiyaamada: Waxay xusuusinaysaa in Maalinta Qiyaame ay tahay maalin caddaal ah, oo qof kasta lagu abaalmarinayo waxa uu kasbaday, iyada oo aan la dulmin, taasoo ku boorrinaysa dadka inay ku shaqeeyaan wanaag.
4. Feejignaanta Nolosha: Aayaddu waxay ku taageysaa in qofku yeesho feejignaan iyo xisaab gal, isagoo og in khiyaamadu ayan dhicin oo ay soo bixi doonto Maalinta Qiyaame, taasoo ka ilaalinaysa xumaha.