Surah Aal-Imran — Aya 185

Ma’anar Kalmomin:

• "Zuhziha" (زُحْزِحَ): ana nufin an nisantar da shi, an tsare shi daga wani abu.
• "Matā'ul-Ghurūr" (مَتَاعُ الْغُرُورِ): abin jin daɗi na yaudara, wato abin duniya da yake ruɗi mutum har ya manta da Lahira.

Tafsirin Ayar:

Duk wani rai mai rai, ko shi wane ne, ba makawa zai ɗanɗana mutuwa. Wannan magana gaskiya ce da ta shafi kowa, amma ba ta shafi mazaunan Aljanna ba, domin su ba su mutuwa. Bayan mutuwa, a Ranar Kiyama ne za a biya ku ladan ayyukanku gaba ɗaya, ba a rage ko kadan ba – idan aikin alheri ne, za a sami ladan alheri; idan kuma sharri ne, za a sami sakamakon sharri. To, duk wanda Allah ya nisantar da shi daga Wuta, ya kuma shigar da shi Aljanna, to lalle ya sami babban rabo, wato ya sami nasara ta gaskiya, ya tsira daga abin da yake tsoro, ya kuma sami abin da yake fata. Amma rayuwar duniya, duk jin daɗinta da kyaututtukanta, ba komai ba ce face abin morewa ne na wucin gadi, mai ruɗi, wanda zai ƙare da sauri. Don haka kada mutum ya yaudari kansa da ita, ya manta da rayuwar Lahira wadda ita ce madawwamiya.

Fa’idodin Darasi:

1. Tunatarwa ce mai ƙarfi cewa mutuwa gaskiya ce da ba ta kubuce wa kowa, don haka mu shirya mata da ayyukan alheri kafin ta zo.
2. Ƙarfafa imani da cewa ladan ayyuka cikakke ne a Ranar Kiyama, don haka kada mu yanke tsammani ga rahamar Allah, kuma kada mu yi sakaci da aikin alheri.
3. Nuna fifikon Aljanna da tsira daga Wuta a matsayin babbar nasara, wanda ya sa mu himmatu ga abin da ke kaiwa ga wannan nasara.
4. Gargaɗi ne game da ruɗin duniya, don kada mu zama masu son ta fiye da bukata, mu manta da gidan da zai dawwama.
5. Ƙarfafa bege ga muminai, da kuma faɗakar da masu laifi su tuba kafin mutuwa ta riske su.