Wa iz akhazal laahu meesaaqal lazeena ootul Kitaaba latubaiyinunnahoo linnaasi wa laa taktumoona hoo fanabazoohu waraaa`a zuhoorihim washtaraw bihee samanan qaleelan fabi`sa maa yashtaroon
📖 Terjemah (Ing Basa Jawa)
📖 Ing Basa Jawa
(Muhammad) sira nyritakna nalikane Allah mundhut perjanjiane para wong kang padha diparingi kitab Taurat, dhawuhing Allah, "Supaya sira padha nerang-nerangake (isine) kitab iku marang para manungsa lan aja padha ngumpetake", wong Yahudi sawise padha nampa perjanjian, banjur padha mbuang perjanjian ana ing mburine gegere, lan padha milih donya kang sethithik ajine. Lan iku ala-alane barang-barang kang padha dipilih dening wong-wong mau
🌐 Additional reference in Bahasa Indonesia
🌐 Bahasa Indonesia
Dan (ingatlah), ketika Allah mengambil janji dari orang-orang yang telah diberi kitab (yaitu): "Hendaklah kamu menerangkan isi kitab itu kepada manusia, dan jangan kamu menyembunyikannya," lalu mereka melemparkan janji itu ke belakang punggung mereka dan mereka menukarnya dengan harga yang sedikit. Amatlah buruknya tukaran yang mereka terima.
مِيثَاقَ: janji utawa perjanjian kang kuwat banget.
أُوتُوا الْكِتَابَ: wong-wong kang wis kaparingan kitab, yaiku wong Yahudi lan Nasrani.
لَتُبَيِّنُنَّهُ: mesthi padha njlentrehake kitab iku marang manungsa.
لَا تَكْتُمُونَهُ: ora ndhelikake isine kitab iku.
فَنَبَذُوهُ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ: banjur padha mbuwang janji iku ing mburi awak, tegese ora nggatekake lan nglirwakake.
ثَمَنًا قَلِيلًا: rega kang sithik banget, yaiku bandha donya kang ora ana ajine.
فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُونَ: ala banget apa kang padha dituku.
Tafsir ayat:
Ing ayat iki, Allah SWT ngandhani Nabi Muhammad SAW babagan kedadeyan nalika Allah njupuk janji kang kuwat saka wong-wong kang wis kaparingan kitab, yaiku para ulama Yahudi lan Nasrani. Wong Yahudi kaparingan Taurat lan wong Nasrani kaparingan Injil. Allah mrentah supaya padha njlentrehake isine kitab-kitab iku marang manungsa, kalebu babagan tekae Nabi Muhammad SAW, lan ora ndhelikake kebenaran iku.
Nanging, apa kang dilakoni? Wong-wong mau padha nglirwakake janji iku, padha mbuwang ing mburi awak, ora digatekake babar pisan. Padha ndhelikake kebenaran lan nuduhake kebatilan. Padha ngganti janji Allah karo rega kang sithik banget, yaiku bandha donya, pangkat, lan kalungguhan kang bisa uga padha oleh. Dadi, ala banget apa kang padha pilih lan padha tuku kanggo awake dhewe.
Faedah-faedah kang bisa dijupuk:
Islam mulangake supaya kita tansah netepi janji, utamane janji marang Allah.
Ngilmune agama iku kudu diwarahake marang wong liya, ora kena didhelikake, amarga ndhelikake ilmu iku dosa gedhe.
Bandha donya iku regane sithik banget yen dibandhingake karo kebenaran lan ridhane Allah.
Wong kang ngganti kebenaran karo bandha donya iku rugi gedhe ing akhirat.
Ayat iki ngelingake para ulama lan wong kang duwe ilmu supaya ora wedi nyebarake kebenaran, sanajan ana tantangan.
Islam iku agama kang njunjung dhuwur kejujuran lan tanggung jawab, mula kita kudu dadi wong kang bisa dipercaya.
Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat sinau lan ngamalake ilmu, amarga ilmu iku cahya kang madhangi urip ing donya lan akhirat.
(Muhammad) sira nyritakna nalikane Allah mundhut perjanjiane para wong kang padha diparingi kitab Taurat, dhawuhing Allah, "Supaya sira padha nerang-nerangake (isine) kitab iku marang para manungsa lan aja padha ngumpetake", wong Yahudi sawise padha nampa perjanjian, banjur padha mbuang perjanjian ana ing mburine gegere, lan padha milih donya kang sethithik ajine. Lan iku ala-alane barang-barang kang padha dipilih dening wong-wong mau
Kabeh badan (awak) iku mesthi (bakal) nemahi (ngincipi) pati. Lan satemene sira kabeh bakal padha dituhoni ganjaranira besuk ana ing dina Qiyama. Dene wongkang padha didohake saka neraka lan dilebokake suwarga, temen dheweke iku bagja, lan ora ana panguripan donya iku kajaba mung kasenengan kang nglalekake (ngapusi)
Temen sira kabeh padha dicoba dening Allah, tumrap awakira lan bandhanira, lan sira kabeh bakal padha krungun ucapan akeh kang nglarakake (ati) saka wong-wong kang wis diparingi kitab sadurungira lan uga saka wong kang padha musyrik. Menawa sira padha sabar lan padha wedi ing Allah, satemene kang mengkono iku klebu becik-beciking perkara
(Muhammad) sira nyritakna nalikane Allah mundhut perjanjiane para wong kang padha diparingi kitab Taurat, dhawuhing Allah, "Supaya sira padha nerang-nerangake (isine) kitab iku marang para manungsa lan aja padha ngumpetake", wong Yahudi sawise padha nampa perjanjian, banjur padha mbuang perjanjian ana ing mburine gegere, lan padha milih donya kang sethithik ajine. Lan iku ala-alane barang-barang kang padha dipilih dening wong-wong mau
Sira aja duwe pangira marang wong kang padha bungah-bungah anggone jalaran kaleksanan apa kang diupaya lan padha seneng menawa dialem kebecikan kang ora dilakoni, kabeh mau aja sira kira yen alamat saka siksa nanging dheweke bakal padha kapatrapan siksa kang lara
Surat Ali Imran Ayat 187 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : (Muhammad) sira nyritakna nalikane Allah mundhut perjanjiane para wong kang…
Surat Ayat 187/200 — Surat Ali Imran آل عمران (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Ali Imran Rungokna, Surat Ali Imran Terjemah, Surat Ali Imran mp3, Surat Ali Imran pdf. Ayat 185–189. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.