Surah Aal-Imran — Aya 187

Ma'anar Kalmomi:

• Mithaq: Alkawari mai ƙarfi da Allah ya ɗauka.
• Allazina uutul-kitab: Waɗanda aka ba su Littafi daga Yahudawa da Nasara.
• Latubayyinunnahu: Lalle ne ku bayyana shi ga mutane.
• Fanabazuhu: Sai suka jefar da shi, wato suka watsar da alkawarin.
• Thamanan qalilan: Kuɗi kaɗan na duniya, wato wata riba ta ƙasa.

Tafsiri:

Ka tuna, ya Manzo, lokacin da Allah ya ɗauki alkawari mai tsanani daga malaman Yahudawa da Nasara waɗanda aka ba su Littafi (Attaura da Injila), cewa lalle ne su bayyana wa mutane abin da ke cikin Littafinsu na gaskiya, kuma su yi aiki da shi, kuma kada su ɓoye shi ko su canza shi. Sai suka jefar da wannan alkawari a bayan bayansu, wato suka watsar da shi gaba ɗaya, ba su kula da shi ba. Kuma suka sayi kuɗi kaɗan na duniya — kamar matsayi da dukiya — ta hanyar ɓoye gaskiya da canza abin da ke cikin Littafin, musamman abin da ya shafi annabcin Muhammad (SAW). To, abin da suka sayi da shi ya munana! Ya zama mafi munin ciniki, domin sun sayi ɓata da jahannama da kuɗin duniya kaɗan.

Fa'idodi:

1. Ilimi amana ce daga Allah; dole ne a bayyana shi ga mutane, kuma ɓoye shi babban laifi ne.
2. Ƙaunar duniya da son matsayi na iya kai mutum ga ɓata addininsa da cin amanar Allah.
3. Alkawari da Allah ya ɗauka a kan malamai yana nuna girman nauyin da ke kansu wajen shiryar da al'umma.
4. Cinikin da ya dogara da sayar da gaskiya don ribar ƙasa, babban asara ne a duniya da lahara.
5. Wannan ya nuna cewa Musulunci yana koyar da gaskiya da riƙon amana, kuma yana gargaɗi daga duk wani abu da ke ɓata wa mutane addininsu.