ሱረቱ አል-ኢምራን — አንቀጽ 187

የቃላት ትርጉም፦

• ሚሳቅ (مِيثَاق): ጥብቅ ቃል ኪዳን፣ በጠንካራ መንገድ የተወሰደ ተስፋ ቃል።
• ሉተበይይኑነሁ (لَتُبَيِّنُنَّهُ): በእርግጥ ለሰዎች ግልጽ ታደርጉታላችሁ፣ ትነግሩታላችሁ።
• ላ ተክቱሙነሁ (وَلَا تَكْتُمُونَهُ): አትደብቁትም፣ አትሸፍኑትም።
• ፈነበዙሁ (فَنَبَذُوهُ): ጣሉት፣ ችላ ብለው ተዉት።
• ወራአ ዙሁሪሂም (وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ): ከጀርባቸው በስተኋላ — ማለት ፍጹም ቸል ብለው ጣሉት ማለት ነው።
• ኢሽተረው ቢሂ (وَاشْتَرَوْا بِهِ): በእሱ ለውጠው ገዙ፣ ለውጠው ተቀያየሩ።
• ሰመነን ቀሊላ (ثَمَنًا قَلِيلًا): በጣም አነስተኛ ዋጋ፣ ጥቂት ጥቅም።
• ፈቢእሰ ማ የሽተሩን (فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُونَ): የሚገዙት ነገር በጣም መጥፎ ነው።

የአንቀጹ ትርጉም፦

አላህ መጻሕፍት የተሰጡትን ሰዎች — አይሁዶችንና ክርስቲያኖችን — ጥብቅ ቃል ኪዳን ወሰደባቸው። ያ ኪዳንም የአላህን መጻሕፍት ለሰዎች ግልጽ አድርጋችሁ ንገሩ፣ በውስጣቸው ያለውን መመሪያና የመሐመድን (ሶ.ዐ.ወ) ነቢይነት የሚያመለክተውን ሁሉ አትደብቁ የሚል ነበር። ነገር ግን እነሱ ያንን ኪዳን ከጀርባቸው በስተኋላ ጣሉት፤ ምንም አላደረጉትም። እውነቱን ደበቁ፣ ሐሰትንም አወጡ። የአላህን ኪዳን በጥቂት የሚጠፋ የዓለም ጥቅም — እንደ ስልጣን፣ እንደ ሀብት፣ እንደ ሰዎች አድናቆት — ተለውጠው ገዙ። እነሱ የገዙት ያ ነገር በጣም መጥፎ ነው።

ይህች አንቀጽ ለእኛ ትልቅ ትምህርት ትሰጣለች። እውቀት የተሰጠው ሁሉ ያንን እውቀት ለሰዎች የማሳወቅ ኃላፊነት አለበት። እውነትን መደበቅና ለጥቂት የዓለም ጥቅም መሸጥ በጣም ከባድ ጥፋት ነው። ነቢዩ መሐመድ (ሶ.ዐ.ወ) እንዲሁ አስተምረዋል፦ "ዕውቀት ያለው ሰው ዕውቀቱን ሲደብቅ፣ በትንሣኤ ቀን በእሳት ልጓም ይለጠፋል።" ስለዚህ እኛ የተማርነውን እውነት ለሰዎች ማሳወቅ፣ በተለይም የአላህን ቃል ለሌሎች ማድረስ የእያንዳንዳችን ግዴታ ነው። ይህን በማድረግ የአላህን ውዴታና የዘላለም ምንዳ እናገኛለን። እውነትን መናገር በዓለም ላይ ብዙ ጊዜ ኪሳራ ይመስላል፣ ነገር ግን በአላህ ዘንድ ያለው ምንዳ ከሁሉ ይበልጣል። እኛም የአላህን መጽሐፍ በመማር፣ በመረዳትና ለሌሎች በማስተማር ከዚህ ትምህርት እንጠቀም።