سوره آل عمران — آیه 35

معانی کلمات:

• نَذَرْتُ: بر خود واجب کردم، نذر کردم.
• مُحَرَّرًا: آزادشده و خالصشده برای عبادت خدا؛ یعنی از هرگونه وابستگی دنیوی رها و وقف خدمت به معبد (بیتالمقدس) شود.

تفسیر آیه:

ای پیامبر، به یاد آور زمانی را که همسر عمران (مادر مریم) هنگام بارداری چنین گفت: پروردگارا، من آنچه را در رحم دارم، نذر تو کردم که آزاد و خالص برای عبادت تو باشد و تنها به خدمت خانه تو (بیتالمقدس) بپردازد. او این نذر را از سر اخلاص و ایمان انجام داد و از خدا خواست که این نذر را از او بپذیرد، زیرا میدانست که تنها خداوند است که دعاها را میشنود و از نیتهای درونی آگاه است. او با این سخن، فرزندش را از هرگونه اشتغال به امور دنیوی آزاد ساخت تا تمام وجودش وقف عبادت پروردگار باشد. این در حالی بود که او نمیدانست فرزندش دختر است یا پسر، اما با امید و توکل، نذر خود را ادا کرد و خداوند نیز این نذر خالصانه را پذیرفت و مریم را بهعنوان بانویی برگزیده و پاکدامن به جهان معرفی کرد.

فواید و پیامهای آیه:

• نذر و تعهد در راه خدا، نشانه اخلاص و بندگی است و خداوند نیتهای خالصانه بندگان را میپذیرد، حتی اگر نتیجه ظاهری با انتظارشان متفاوت باشد.
• اهمیت وقف و خدمت به امور دینی و معنوی از جایگاه والایی برخوردار است و والدین میتوانند فرزندان خود را از همان ابتدا برای خدمت به دین خدا تربیت کنند.
• توکل بر خدا و اعتماد به علم و سمع الهی، آرامشبخش دل مؤمنان است؛ زیرا میدانند خداوند از نیتها و دعاهایشان آگاه است و پاداش آنها را تضمین میکند.
• این آیه نشان میدهد که زنان مؤمن نیز میتوانند در تاریخ دین نقشآفرین باشند و با نیتهای پاک خود، زمینهساز ظهور شخصیتهای بزرگ الهی مانند مریم (سلامالله علیها) شوند.