Surat Ar-Rum — Ayat 18

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• الْحَمْدُ (al-hamdu): puji lan panuwun sing kebak marang Allah.
• عَشِيًّا ('asyiyyan): wayah sore, yaiku wektu sawise srengenge miring nganti surup, sing dadi wektu shalat Ashar.
• تُظْهِرُونَ (tuzhhirun): sira padha mlebu ing wayah dhuhur, yaiku wektu srengenge wis munggah nganti miring, sing dadi wektu shalat Dhuhur.

2) Tegese ayat:

Lan kabeh puji iku mung kagungane Allah, ing langit lan ing bumi. Para malaikat ing langit padha memuji Panjenengane, lan kabeh makhluk ing bumi uga padha memuji Panjenengane. Mulane, sira padha nyebutake keluhuran lan kesuciane Allah ing wayah sore, yaiku wektu shalat Ashar, lan ing wayah dhuhur, yaiku wektu shalat Dhuhur. Sakabehe puji lan panuwun iku tetep mung kagungane Allah ing saben papan lan saben wektu, awan lan bengi.

3) Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen puji lan panuwun marang Allah iku ora mung ana ing donya iki, nanging uga ana ing langit dening para malaikat. Iki nuduhake yen memuji Allah iku pakulinan kang mulya lan kabeh makhluk padha nindakake.
• Allah mrentahake supaya kita tansah eling lan nyebut asmane ing saben wayah, kalebu ing wayah esuk, sore, dhuhur, lan bengi. Iki nuduhake yen Islam iku agama sing gampang lan tansah ngelingake umate supaya cedhak marang Allah ing saben wektu.
• Kanthi nindakake shalat ing wektu-wektu kasebut, kita ora mung ngelakoni kewajiban, nanging uga melu memuji Allah bebarengan karo para malaikat lan kabeh makhluk ing bumi. Iki dadi dalan kanggo nuwuhake rasa syukur lan tresna marang Allah.
• Ayat iki mulangake yen puji marang Allah iku ora ana watese wektu lan panggonan. Sapa wae lan ing ngendi wae, kabeh bisa lan kudu memuji Allah. Iki nggawe ati dadi tentrem lan rumangsa cedhak marang Panjenengane.
• Kanggo wong sing pengin uripe kebak berkah, ayo padha nindakake shalat ing wektu-wektu kasebut kanthi tertib lan khusyuk, amarga iku minangka tandha syukur lan bukti katresnan marang Allah.