ซูเราะฮฺ อัร-รูม — อายะฮฺ 18

### ความหมายของคำที่ควรอธิบาย

• อัชียัน (عَشِيًّا): เวลาเย็น หลังจากดวงอาทิตย์คล้อยต่ำลง จนถึงเวลาก่อนพระอาทิตย์ตก ซึ่งตรงกับเวลาละหมาดอัศรฺ
• ฮีนะ ตุซฮิรูน (حِينَ تُظْهِرُونَ): เวลาที่พวกเจ้าเข้าสู่ช่วงเที่ยงวัน (ซุฮร์) ซึ่งเป็นเวลาที่ดวงอาทิตย์เบี่ยงจากกลางท้องฟ้า ตรงกับเวลาละหมาดซุฮร์

### การตีความหมายของอายะฮ์

อายะฮ์นี้เป็นคำสั่งให้มวลมนุษย์โดยเฉพาะบรรดาผู้ศรัทธา ได้แซ่ซ้องสดุดีและเทิดทูนความบริสุทธิ์ของอัลลอฮ์จากสิ่งที่ไม่คู่ควรแก่พระองค์ ไม่ว่าจะเป็นภาคี คู่ครอง หรือบุตร และให้พรรณนาถึงพระองค์ด้วยคุณลักษณะอันสมบูรณ์แบบทุกประการ ทั้งด้วยวาจาและการปฏิบัติตามอวัยวะต่างๆ

พระองค์ทรงได้รับการสรรเสริญและสดุดีในชั้นฟ้าทั้งหลาย โดยเหล่ามะลาอิกะฮ์ต่างแซ่ซ้องสดุดีพระองค์อย่างต่อเนื่อง และในแผ่นดินก็มีสรรพสิ่งทั้งหลายร่วมกันสรรเสริญพระองค์ตามสภาพของมัน

การแซ่ซ้องสดุดีนี้ครอบคลุมทุกช่วงเวลา เริ่มตั้งแต่เวลายามเย็น (อัชีย์) ซึ่งตรงกับเวลาละหมาดอัศรฺ และเวลาที่เข้าสู่ช่วงเที่ยงวัน (ซุฮร์) ซึ่งตรงกับเวลาละหมาดซุฮร์ รวมถึงเวลาอื่นๆ ทั้งกลางวันและกลางคืน ทั้งนี้เพื่อให้การรำลึกถึงพระองค์เป็นเสมือนลมหายใจที่ดำเนินไปพร้อมกับชีวิตในทุกอิริยาบถ

### บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์

1. ความประเสริฐของการแซ่ซ้องสดุดีอัลลอฮ์ในทุกเวลา – อายะฮ์นี้สอนให้เรารำลึกถึงพระองค์มิได้จำกัดอยู่เพียงเวลาใดเวลาหนึ่ง แต่ควรเป็นวิถีชีวิตที่ดำเนินไปตลอดทั้งวัน ไม่ว่าจะเป็นยามเช้า สาย เที่ยง เย็น หรือกลางคืน
2. การเชื่อมโยงระหว่างการสรรเสริญกับการละหมาด – การกล่าวถึงเวลาอัชีย์และเวลาซุฮร์ บ่งชี้ว่าการละหมาดในเวลาต่างๆ คือรูปแบบหนึ่งของการแซ่ซ้องสดุดีที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เพราะเป็นการเชื่อมต่อระหว่างบ่าวกับพระเจ้าของเขาอย่างแท้จริง
3. ความสมบูรณ์แห่งการสรรเสริญของอัลลอฮ์ – พระองค์ทรงได้รับการสรรเสริญจากทุกสิ่งในจักรวาล ทั้งในชั้นฟ้าและแผ่นดิน สะท้อนให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่และความสมบูรณ์แบบของพระองค์ที่ไม่มีสิ่งใดเทียบเทียมได้
4. การฝึกฝนตนเองให้เป็นผู้ที่รำลึกถึงพระองค์เสมอ – เมื่อเรารู้ว่าทุกสรรพสิ่งล้วนสรรเสริญพระองค์ การที่เราร่วมแซ่ซ้องสดุดีกับสรรพสิ่งเหล่านั้น ย่อมทำให้หัวใจของเราสงบและใกล้ชิดกับพระองค์มากยิ่งขึ้น อันเป็นหนทางสู่ความสำเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
5. ความหมายของการเป็นบ่าวที่แท้จริง – การแซ่ซ้องสดุดีมิใช่เพียงการกล่าวด้วยลิ้นเท่านั้น แต่ต้องประจักษ์ด้วยหัวใจและปฏิบัติด้วยอวัยวะทุกส่วน เพื่อให้ชีวิตทั้งชีวิตเป็นการสรรเสริญพระองค์อย่างแท้จริง