Surja Er-Rum — Ajet 19

Kuptimet e fjalëve:

• El-Hajj (i gjalli): krijesa që ka jetë, si njeriu, kafsha, bima.
• El-Mejjit (i vdekuri): ajo që s’ka jetë, si nëna (fara), veza, toka e tharë.
• Juhji el-ard (e gjallëron tokën): e bën tokën të gjallë duke nxjerrë bimësi prej saj.
• Meutiha (vdekja e saj): tharja dhe shkretimi i tokës.
• Tuhrexhun (nxirreni): dilni nga varret.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon fuqinë e Tij të pafundme dhe mençurinë në krijim. Ai nxjerr të gjallin nga i vdekuri, si p.sh. njerëzit i nxjerr nga pika e farës (sperma) që s’ka jetë, dhe zogun e gjallë nga veza që s’ka jetë. Po ashtu, Ai nxjerr të vdekurin nga i gjalli, si p.sh. pikën e farës nga njeriu i gjallë dhe vezën nga zogu i gjallë. Këto janë shembuj të qartë që tregojnë se çdo gjë është në dorën e Allahut dhe se Ai është Krijuesi i vetëm.

Pastaj Allahu përmend një shembull tjetër të madh: Ai e gjallëron tokën e vdekur, të tharë dhe të shkretë, duke zbritur shiun dhe duke bërë që të mbijnë bimë të ndryshme. Kjo tokë që ishte e vdekur, bëhet e gjallë dhe plot begati. Ky është një argument i qartë për ringjalljen.

Në fund, Allahu i Lartësuar e lidh këtë shembull me ringjalljen e njerëzve: ashtu siç e gjallëron tokën pas vdekjes së saj, po ashtu do t’ju nxjerrë ju nga varret tuaj të gjallë për llogari dhe shpërblim. Ai që ka fuqi ta bëjë këtë, ka fuqi edhe t’ju ringjallë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet forcon besimin në fuqinë e Allahut dhe në ringjalljen, sepse Ai që krijon jetën nga vdekja dhe vdekjen nga jeta, padyshim që mund të ringjallë njerëzit.
2. Na mëson të sodisim krijesat e Allahut në natyrë – si ndërrimi i stinëve, shiu dhe bimësia – për të kuptuar madhështinë e Krijuesit.
3. Na kujton se jeta e kësaj bote nuk është fundi; ka një jetë tjetër pas vdekjes, ku secili do të shpërblehet për veprat e veta.
4. Na nxit të jemi mirënjohës ndaj Allahut për begatitë që na ka dhënë dhe të mos harrojmë se Ai është i vetmi që i jep jetë gjithçkaje.
5. Tregon se ringjallja është e vërtetë dhe e domosdoshme për drejtësinë hyjnore, sepse Allahu nuk e ka krijuar njeriun kot.