Suurah Ar-Ruum — Aayad 4

Macnaha ereyada:

• Bidh’i sanood: Waa muddo u dhaxaysa saddex sano ilaa toban sano.
• Lilaahil amru: Amarka oo dhan waxaa iska leh Eebe, hor iyo dibba.

Tafsiirka:

Eebe wuxuu sheegay in Rumuush lagaga adkaan doono Faaris muddo gaaban, oo ah saddex sano ilaa toban sano, ka dib markii Faaris ay ku adkaadeen Rumuush dhulka ugu hooseeya ee Shaam. Tani waa ballan ka yimid Eebe, waxaana ku caddayn in amarka oo dhan uu iska leeyahay Eebe, hor iyo dib. Ma jiro wax ka baxsan qaddarka Eebe, wuxuuna u gargaaraa cidduu doono, wuxuuna hoos u dhiga cidduu doono. Marka Rumuush ay ka adkaadaan Faaris, waxay noqon doontaa maalin farxad leh oo loogu farxo mu’miniinta, maxaa yeelay Rumuush waxay ahaayeen dad Eebe ku dhaw, inkastoo ay qaldameen, Faarisna waxay ahaayeen caabudayaasha dabka. Sidaas darteed, guusha Rumuush waxay ahayd guushii mu’miniinta, waxayna ku xaqiijisay in Eebe uu yahay ka gargaara kuwa isaga rumeeya.

Faa’iidooyin:

1. Awoodda Eebe oo dhan: Waxay noo xusuusinaysaa in amarka koonka oo dhan uu gacanta Eebe ku jiro, isagaana wax walba ku maamula xikmaddiisa.
2. Farxadda guusha xaqa: Mu’miniintu waxay ku farxaan guusha dadka xaqa ku dhaw, taasoo muujinaysa in farxaddu ay tahay mid diineed oo ku xidhan cidda Eebe u dhow.
3. Dhiirigelin iyo rajo: Aayadani waxay muujinaysaa in Eebe uu gargaari doono mu’miniinta, xataa markay u muuqato in xaalku adag yahay, sida Rumuush looga gargaaray Faaris ka dib markii ay jabtay.
4. Xaqiijinta ballanka Eebe: Waxay ku xaqiijinaysaa in ballanka Eebe uu yahay mid run ah oo dhici doona, taasoo kordhinaysa iimaanka iyo kalgacalka Eebe.