Rum surəsi — Ayə 49

1. Bəzi kəlmələrin mənası:

• مُبْلِسِينَ (müblisin): Ümidsizliyə düşənlər, ümidini itirənlər, tamamilə ümidsiz qalanlar.
• يُنَزَّلَ (yünəzzəl): Endirilə, nazil edilə.
• مِن قَبْلِهِ (min qəblihi): Ondan əvvəl, yəni yağışdan əvvəl.

1. Ayənin təfsiri:

Bu ayədə Allah-Təala Öz qüdrətinin və mərhəmətinin bir başqa təzahürünü bizə xatırladır. İnsanlar uzun müddət yağış yağmadığı üçün böyük bir çətinlik və sıxıntı içində idilər. Torpaq qurumuş, əkinlər saralmış, həyat sanki durmuşdu. Onlar yağışın yağacağına dair heç bir ümid görmürdülər və tamamilə ümidsizliyə qapılmışdılar. Elə bir vəziyyətə düşmüşdülər ki, artıq heç bir çıxış yolu görmür, ürəkləri sıxılır və ümidləri tükənirdi.

Sonra Allah onlara Öz lütfünü göstərdi və yağışı endirdi. Yağış yağdıqdan sonra yer üzü yenidən canlandı, bitkilər göyərdi, ürəklər sevinc və şükürlə doldu. Bu, Allahın sonsuz mərhəmətinin və qüdrətinin açıq-aydın bir dəlilidir.

Bu ayə bizə öyrədir ki, insan nə qədər çətin vəziyyətdə olsa da, nə qədər ümidsizliyə qapılsa da, Allahın rəhmətindən ümidini kəsməməlidir. Çünki Allah istədiyi zaman bir anda vəziyyəti dəyişdirə bilər. Yağışın yağması necə ki, qurumuş torpağı dirildirsə, Allahın mərhəməti də ümidsiz qəlbləri dirildir, sıxıntıları sevincə çevirir.

Bu ayə həm də bizə xatırladır ki, çətinlik anlarında Allaha yönəlmək, Ona dua etmək və səbirli olmaq lazımdır. Çünki hər çətinlikdən sonra bir asanlıq, hər quraqlıqdan sonra bir yağış vardır. Allahın lütfü genişdir və O, bəndələrinə qarşı çox mərhəmətlidir.

Ey iman gətirənlər! Gəlin bu ayədən dərs götürək. Həyatımızda nə qədər çətinliklərlə üzləşsək də, ümidimizi itirməyək. Allahın rəhmətinə güvənək, Ona sığınaq və Onun bizə hər zaman kömək edəcəyinə inanaq. Çünki Allah Öz bəndələrini heç vaxt tək qoymaz, Ona sığınanları heç vaxt ümidsiz buraxmaz.