සූරා අර්-රූම් — ආයාත් 49

වචන අර්ථ:

• لَمُبْلِسِينَ – (වැස්ස ගැන) බලාපොරොත්තු සුන් වූවන්, ශෝකයෙන් යුක්තව නිහඬව සිටින්නන්.

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතයෙන් අල්ලාහ් තආලා තම දයාව හා කරුණාව පිළිබඳව මනුෂ්‍යයන්ට මතක් කර දෙයි. වැස්ස බැසීමට පෙර, එනම් වලාකුළු පෙනී සිටියද වැස්ස නොබසින විට, ජනයා කෙතරම් බලාපොරොත්තු සුන් වී ශෝකයට පත්ව සිටින්නේද යන්න උන්වහන්සේ විස්තර කරයි. ඔවුන්ගේ ඉඩම් වියළී, භෝග විනාශ වී යනු ඇතැයි යන බියෙන් ඔවුහු අතිශය දුකට හා ශෝකයට පත්ව සිටිති. එම අවස්ථාවේදී ඔවුන් කෙතරම් අසරණ හා බලාපොරොත්තු සුන් වී සිටින්නේද යත්, ඔවුන්ගේ මුහුණුවල ශෝකයේ සලකුණු පැහැදිලිව දක්නට ලැබේ. නමුත් අල්ලාහ් තආලා තම දයාවෙන් වැස්ස බස්වන විට, ඔවුන්ගේ එම ශෝකය හා බලාපොරොත්තු සුන්වීම සතුටක් හා ප්‍රීතියක් බවට පත්වේ. මෙය අල්ලාහ්ගේ බලය හා දයාව පිළිබඳව පැහැදිලි සාක්ෂියකි.

උපදේශ හා පාඩම්:

1. අල්ලාහ් තආලාගේ දයාව අතිමහත්ය. උන්වහන්සේ බලාපොරොත්තු සුන් වූවන්ට පවා තම කරුණාව ලබා දෙයි. එබැවින් කිසිවිටෙක අල්ලාහ්ගේ දයාව ගැන බලාපොරොත්තු සුන් නොවිය යුතුය.
2. දුෂ්කරතාවන්ට මුහුණ දෙන විට, අල්ලාහ්ගේ උපකාරය ඉක්මනින් පැමිණෙනු ඇතැයි යන විශ්වාසය තබා ගත යුතුය. දුකෙන් පසු සතුට පැමිණෙන්නේමය.
3. වැස්ස වැනි සරල දෙයක් පවා අල්ලාහ්ගේ අනුග්‍රහයක් බව අප තේරුම් ගත යුතුය. එබැවින් සෑම අවස්ථාවකදීම අල්ලාහ්ට කෘතඥ විය යුතුය.
4. මනුෂ්‍යයාගේ බලාපොරොත්තු සුන්වීම හා බිය අල්ලාහ්ගේ බලය ඉදිරියේ කිසිවක් නොවේ. උන්වහන්සේ කැමති විටෙක සියල්ල වෙනස් කළ හැකිය.
5. අල්ලාහ් තආලා තම නියමයෙන් වැස්ස බස්වන්නේ ජනයාගේ යහපත සඳහාය. එබැවින් උන්වහන්සේගේ සියලු කටයුතු ප්‍රඥාවෙන් පිරිපුන් බව විශ්වාස කළ යුතුය.