Sura Lukman — Werset 25

Znaczenie słów:

• وَلَئِن سَأَلْتَهُم – „A jeśli zapytasz ich” – zwrot skierowany do Proroka Mahometa (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo Allaha).
• لَيَقُولُنَّ – „z pewnością powiedzą” – podkreślenie, że odpowiedź jest nieunikniona i jednoznaczna.
• بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ – „ale większość z nich nie wie” – wskazanie, że mimo uznania Boga za Stwórcę, nie wyciągają z tego właściwych wniosków.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Jeśli zapytasz tych bałwochwalców, kto stworzył niebiosa i ziemię, to – mimo ich skłonności do zaprzeczania prawdzie – odpowiedzą bez wahania: „Allah”. Ich własna natura i oczywistość dowodów zmuszają ich do przyznania, że to Bóg jest Stwórcą wszystkiego. Nie są w stanie przypisać stworzenia swoim bożkom, ponieważ wiedza o tym jest głęboko zakorzeniona w ich sercach, zanim jeszcze zepsuli swoją wiarę.

Kiedy więc usłyszysz od nich to wyznanie, powiedz: „Chwała Allahowi!” – bo to On uczynił wasze własne słowa dowodem przeciwko wam. To On obnażył sprzeczność waszej postawy: uznajecie Go za Stwórcę, a jednocześnie czcicie innych. Jest to wielkie zwycięstwo prawdy nad fałszem.

Jednak większość z nich nie rozumie, co wynika z ich własnego przyznania. Gdyby naprawdę pojęli, że Ten, który stworzył niebiosa i ziemię, jest jedynym godnym czci i wdzięczności, nie oddawaliby pokłonu kamieniom i posągom. Ich ignorancja nie wynika z braku dowodów, lecz z braku refleksji i zatwardziałości serc.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Dowód wrodzonej wiary w Boga – każdy człowiek, nawet ten, który oddaje cześć innym bogom, w głębi serca uznaje Allaha za Stwórcę. To pokazuje, że wiara w Jedynego Boga jest naturalną skłonnością człowieka.
2. Moc argumentu – islam nie potrzebuje przymusu ani przemocy, aby przekonać ludzi. Wystarczy zadać właściwe pytanie, a prawda wychodzi na jaw. To zachęca nas do mądrej i spokojnej dyskusji z niewierzącymi.
3. Wdzięczność jako podstawa religii – uznanie Boga za Stwórcę powinno prowadzić do dziękczynienia i oddawania Mu czci. Kto nie dziękuje Stwórcy, ten marnuje największy dar, jaki otrzymał – dar rozumu i serca.
4. Ostrzeżenie przed ślepym naśladownictwem – większość ludzi błądzi nie dlatego, że nie ma dowodów, ale dlatego, że nie myśli samodzielnie. Ten werset uczy nas, abyśmy byli wśród tych, którzy rozumieją i wyciągają wnioski, a nie wśród tłumu podążającego za tradycją bez refleksji.
5. Pocieszenie dla wierzących – kiedy widzimy, że ludzie odrzucają prawdę mimo jej oczywistości, nie powinniśmy się zniechęcać. Naszym zadaniem jest przekazywanie przesłania, a nie zmuszanie do wiary. Bóg sam prowadzi, kogo chce, i pozostawia w błędzie, kogo chce.