Surah Luqman — Aya 25

Ma’anar Kalmomin Ayar:

• السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ: Sama bakwai da ƙasa.
• لَيَقُولُنَّ اللَّهُ: Lalle ne za su amsa da cewa “Allah ne ya halicce su.”
• الْحَمْدُ لِلَّهِ: Yabo da godiya duka sun tabbata ga Allah.
• لَا يَعْلَمُونَ: Ba su san gaskiyar tauhidi ba, kuma ba su tunani a kai.

Tafsirin Ayar:

Idan ka tambayi waɗannan mushirikai (ya Manzo), “Wane ne ya halicci sammai da ƙasa?” to lalle ne za su amsa da cewa, “Allah ne ya halicce su.” Don haka, idan sun yarda da haka, to ka ce musu: “Godiya ta tabbata ga Allah wanda ya bayyana hujja a kanku daga bakinku kanku, domin kun shaida cewa shi ne mahalicci, amma duk da haka kuna bauta wa waninsa.” Amma mafi yawansu ba su sani ba cewa wannan shaidar tana wajabta musu su bauta wa Allah Shi kaɗai, kuma ba su tunani a cikin halittun da ke kewaye da su domin su gane girman ikon Allah. Saboda jahilcinsu da rashin tunaninsu, suka haɗa wa Allah abokan bauta, alhali sun san cewa shi ne mahaliccin komai.

Fa’idodin Darasi:

1. Imani da cewa Allah ne mahaliccin sammai da ƙasa abu ne da yake a cikin dabi’ar ɗan adam, har ma mushirikai sun yarda da shi, don haka ya zama wajibi a yi amfani da wannan hujja wajen gayyatar su zuwa ga tauhidi.
2. Nuna girman hujjar Allah a kan halittunsa, domin maƙiyansa sun shaida gaskiyarsa da kansu.
3. Yabo da godiya ga Allah ya kamata su kasance a kowane hali, musamman idan aka ci nasara a kan hujja.
4. Rashin tunani da nazari shine tushen shirka da ɓata, kuma ilimi mai amfani shine wanda ke kai mutum ga sanin Allah da bauta masa Shi kaɗai.
5. Ayat tana ƙarfafa masu wa’azi su yi amfani da hujjoji masu sauƙi waɗanda suka dace da fahimtar mutane, don su jawo zuciyoyinsu ga gaskiya.