Surja Lukman — Ajet 25

Kuptimet e fjalëve:

• Le-jekulunne Allahu: Ata do të përgjigjen pa hezitim se Allahu i krijoi ato.
• El-hamdu lillah: Falënderimi i takon vetëm Allahut, sepse Ai ia ka bërë të qartë argumentin atyre.
• La ja’lemun: Ata nuk dinë dhe nuk mendojnë thellë për atë që e meriton lavdërimin dhe falënderimin.

Tefsiri i Ajetit:

O i dërguar i Allahut! Nëse ti i pyet idhujtarët: "Kush i krijoi qiejt dhe Tokën?" – ata do të përgjigjen patjetër: "Allahu!" Sepse argumenti është aq i qartë sa nuk mund ta mohojnë atë, edhe pse ata adhurojnë idhuj. Kur ata e pranojnë këtë të vërtetë, thuaju atyre: "Falënderimi i takon Allahut!" – sepse Ai ua ka mbyllur gojën me argument dhe i ka detyruar të pranojnë atë që e bën të pavlefshme besimin e tyre të kotë. Por shumica e tyre nuk dinë se kush e meriton vërtet lavdërimin dhe adhurimin, prandaj ata i shoqërojnë idhujt me Allahun në adhurim, edhe pse e pranojnë se Ai është Krijuesi i vetëm i gjithësisë.

Përfitimet nga Ajeti:

• Ky ajet tregon se njeriu e pranon me natyrën e tij të pastër (fitre) se Allahu është Krijuesi i qiejve dhe i Tokës, por shumë prej tyre e humbin këtë njohuri për shkak të padijes dhe pasimit të dëshirave.
• Ajeti na mëson se argumenti ndaj jobesimtarëve duhet të jetë i qartë dhe logjik, duke i thirrur ata në atë që e pranojnë vetë, në mënyrë që t'u bëhet e qartë e vërteta.
• Falënderimi i Allahut është shenjë e njohjes së mirësive të Tij, dhe ai që falënderon Allahun, Allahu ia shton mirësitë dhe e udhëzon në rrugën e drejtë.
• Padija është shkaku kryesor i devijimit nga e vërteta, prandaj dija dhe mendimi i thellë janë rruga për ta njohur Allahun dhe për ta adhuruar Atë siç duhet.