ซูเราะฮฺ อัส-ซัจญ์ดะฮ์ — อายะฮฺ 26

คำอธิบายความหมายของคำศัพท์สำคัญ:

• يَهْدِ หมายถึง การชี้แจงให้ประจักษ์แจ้ง หรือการทำให้เห็นจริง
• الْقُرُون หมายถึง ชนชาติหรือประชาชาติในยุคสมัยก่อน ๆ
• يَمْشُونَ فِي مَسَاكِنِهِمْ หมายถึง พวกเขาเดินผ่านที่พำนักอาศัยของชนชาติเหล่านั้นที่ถูกทำลายไปแล้ว

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นการปลอบโยนและให้ข้อคิดแก่ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และเป็นการตำหนิชาวกุเรชแห่งมักกะฮ์ที่ปฏิเสธการเรียกสู่หนทางแห่งความจริง อัลลอฮ์ทรงถามพวกเขาว่า พวกเขายังไม่ประจักษ์แจ้งอีกหรือว่า พระองค์ได้ทรงทำลายชนชาติก่อนหน้าพวกเขามากมายเพียงใด เช่น ชนชาติของนบีฮูด (อาด) ชนชาติของนบีศอลิฮ์ (ษะมูด) และชนชาติของนบีลูฏ ซึ่งพวกเขากำลังเดินทางผ่านที่พำนักของชนชาติเหล่านั้นในระหว่างการเดินทางเพื่อการค้าของพวกเขา พวกเขาได้เห็นซากปรักหักพังและร่องรอยแห่งการทำลายล้างด้วยตาของพวกเขาเอง

แท้จริงในการทำลายล้างชนชาติก่อนหน้าพวกเขาเนื่องจากการปฏิเสธบรรดาร่อซูลของพวกเขา และการที่พวกเขาได้เห็นซากปรักหักพังเหล่านั้นด้วยตาตนเองนั้น ย่อมเป็นหลักฐานและบทเรียนอันยิ่งใหญ่ที่บ่งชี้ถึงความจริงของบรรดาร่อซูลที่ถูกส่งมา และความเท็จของการปฏิเสธศรัทธา แล้วเหตุใดพวกเขาจึงไม่ใช้หูของพวกเขาฟังคำตักเตือนและข้อพิสูจน์ต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ เพื่อที่พวกเขาจะได้สำนึกและกลับตัวกลับใจ?

บทเรียนและคุณประโยชน์จากอายะฮ์:

1. การเดินทางท่องไปในแผ่นดินเพื่อศึกษาประวัติศาสตร์ของชนชาติก่อน ๆ เป็นหนทางหนึ่งที่ทำให้ศรัทธาเข้มแข็งขึ้น เพราะการเห็นซากปรักหักพังด้วยตาตนเองมีผลต่อจิตใจมากกว่าการฟังเพียงอย่างเดียว
2. การลงโทษของอัลลอฮ์ต่อชนชาติที่ปฏิเสธนั้นเป็นเรื่องจริงและเกิดขึ้นแล้วในประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นการยืนยันถึงความยุติธรรมของพระองค์ และเป็นการเตือนว่าผู้ที่ทำเช่นเดียวกันก็จะได้รับผลเช่นเดียวกัน
3. การที่อัลลอฮ์ทรงให้เรามีชีวิตอยู่และได้เห็นบทเรียนจากอดีตนั้น เป็นความเมตตาอันยิ่งใหญ่ที่เปิดโอกาสให้เราได้กลับตัวก่อนที่การลงโทษจะมาถึง
4. การใคร่ครวญถึงชะตากรรมของชนชาติก่อน ๆ ทำให้เรามีความอ่อนน้อมถ่อมตน และตระหนักว่าความยิ่งใหญ่และอำนาจทั้งมวลเป็นของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว
5. การใช้สติปัญญาและการเปิดใจรับฟังคำตักเตือนเป็นคุณสมบัติสำคัญของผู้ศรัทธา ขณะที่การหันหลังให้กับบทเรียนคือสาเหตุแห่งความหายนะ