Sura As-Sadżda — Werset 27

Znaczenie wybranych słów:

• Al-dżuruz (الْجُرُزِ) – ziemia sucha, jałowa, pozbawiona roślinności, twarda i nieurodzajna.
• Nasūqu (نَسُوقُ) – prowadzimy, kierujemy, sprowadzamy (np. wodę deszczową).
• Anʿāmuhum (أَنْعَامُهُمْ) – ich zwierzęta hodowlane: wielbłądy, bydło, owce i kozy.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Czyż ci, którzy odrzucają prawdę o zmartwychwstaniu, nie widzą i nie zastanawiają się nad naszą potęgą? Otóż to Bóg prowadzi wodę deszczową na ziemię suchą i jałową, która nie rodzi żadnej roślinności. Dzięki tej wodzie wyprowadza z ziemi różnorodne uprawy i rośliny, którymi żywią się ich zwierzęta, a także oni sami – jedząc owoce, zboża i inne plony. Czyż ich oczy nie dostrzegają tych widocznych dowodów Bożej potęgi i miłosierdzia? Czy nie pojmują, że Ten, który ożywia martwą ziemię i wyprowadza z niej życie, jest w stanie również ożywić umarłych i przywrócić ich do życia w Dniu Sądu?

Ten, który potrafi nawodnić spieczoną, martwą ziemię i uczynić ją zieloną i pełną życia, z pewnością potrafi wskrzesić zmarłych z ich grobów. To porównanie jest jasnym dowodem na możliwość zmartwychwstania – tak jak deszcz ożywia ziemię, tak Bóg ożywi ciała ludzi w Dniu Ostatecznym.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Dowód na moc Boga – Ten werset ukazuje wszechmoc Stwórcy, który potrafi wyprowadzić życie z martwej ziemi. To przypomnienie, że Bóg jest w stanie uczynić wszystko, co zechce, w tym wskrzesić zmarłych.
2. Zachęta do refleksji nad naturą – Człowiek powinien patrzeć na otaczający go świat z uwagą i wyciągać wnioski. Zmiana pór roku, deszcz i wzrost roślin to codzienne cuda, które mają prowadzić do wiary w Boga i Jego potęgę.
3. Wdzięczność za Boże dary – Woda, roślinność, zwierzęta i pożywienie to błogosławieństwa, którymi Bóg obdarza ludzi. Werset uczy nas dostrzegać te dary i dziękować za nie, zamiast być obojętnym i niewdzięcznym.
4. Logiczny argument na zmartwychwstanie – Islam uczy, że wiara w życie po śmierci nie jest ślepą wiarą, lecz opiera się na logicznych dowodach. Ożywianie martwej ziemi deszczem jest namacalnym przykładem, który rozumie każdy człowiek.
5. Pobudzenie sumienia i serca – Werset kończy się pytaniem retorycznym: „Czyż oni nie widzą?” – które ma obudzić w człowieku świadomość i skłonić go do porzucenia uporu i niewiary. To zaproszenie do otwarcia oczu serca na prawdę.