சூரா அஸ்-ஸஜ்தா — வசனம் 27

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• الْجُرُزِ (அல்-ஜுருஸ்): வறண்ட, தாவரங்கள் எதுவும் இல்லாத கடினமான பூமி.
• نَسُوقُ (நசூகு): நாம் கொண்டு செல்கிறோம் / ஓட்டுகிறோம் (மேகங்களை அல்லது தண்ணீரை).
• أَنْعَامُهُمْ (அன்ஆமுஹும்): அவர்களின் கால்நடைகள் (ஒட்டகம், மாடு, ஆடு போன்றவை).

விளக்கம்:

மறுமை நாளை மறுத்து, மரணத்திற்குப் பின் மீண்டும் உயிர் கொடுக்கப்படும் என்பதை நம்ப மறுக்கும் மக்களே! அவர்கள் பார்க்கவில்லையா? நாமே மழைநீரை வறண்ட, தாவரங்கள் எதுவும் இல்லாத கடினமான பூமியின் பக்கம் கொண்டு செல்கிறோம். அந்தத் தண்ணீரின் மூலம் பல விதமான பயிர்களை வெளியே கொண்டு வருகிறோம். அந்தப் பயிர்களில் இருந்து அவர்களின் கால்நடைகள் (மேய்ந்து) உண்கின்றன, அவர்களின் உடல்களும் (அந்த உணவை உண்டு) வாழ்கின்றன. இவ்வளவு பெரிய அருட்கொடைகளை அவர்கள் கண்களால் பார்க்கவில்லையா? இவற்றைச் செய்த இறைவன், மரணமடைந்தவர்களை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க வல்லவன் என்பதை அவர்கள் உணர வேண்டாமா?

வறண்ட பூமியைப் பசுமையாக்கி, அதிலிருந்து உணவை வெளியே எடுக்கும் ஆற்றல் இறைவனுக்கு மட்டுமே உண்டு. இந்த அற்புதமான காட்சியைக் காணும் ஒவ்வொரு மனிதனும், இறைவனின் பேராற்றலை உணர்ந்து, மறுமை நாளின் உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

பயன்கள் (சிந்தனைக்குரிய பாடங்கள்):

1. இந்த வசனம் நமக்கு அறிவுறுத்தும் மிகப்பெரிய பாடம்: இறைவனின் சக்தி முழுமையானது. வறண்ட பூமியை அவன் பசுமையாக்க முடியும் எனில், மரணித்த உடல்களுக்கு மீண்டும் உயிர் கொடுப்பது அவனுக்கு மிக எளிதான காரியமே.
2. இயற்கையின் ஒவ்வொரு அசைவிலும் இறைவனின் அத்தாட்சிகள் மறைந்துள்ளன. மழை, தாவரங்கள், உணவு என அனைத்தும் அவனுடைய கருணையின் அடையாளங்கள். இவற்றைக் கவனிக்கும் கண்களே உண்மையான ஞானக்கண்கள்.
3. நாம் உண்ணும் உணவும், நம் கால்நடைகள் மேயும் புல்வெளிகளும் இறைவனின் அளப்பரிய அருட்கொடைகள். இவற்றை நினைத்து நன்றி செலுத்துவதே நம் கடமை.
4. இந்த வசனம் நம்மை அழைக்கும் அழைப்பு: இறைவனின் படைப்பாற்றலைக் கண்டு சிந்திப்போர் மட்டுமே உண்மையான ஈமானை அடைவார்கள். பார்வை இருந்தும் பார்க்க மறுப்பவர்கள் இறைவனின் அத்தாட்சிகளை உணர மாட்டார்கள்.