සූරා අස්-සජ්දා — ආයාත් 27

වදන්හි අර්ථ:

• الْجُرُزِ (අල්-ජුරුස්): වියළි, ශුෂ්ක වූ, කිසිදු ශාකයක් නොවැවෙන භූමිය.
• نَسُوقُ (නසූකු): අපි ගෙන යන්නෙමු, හරවා යවන්නෙමු.
• أَنْعَامُهُمْ (අන්ආමුහුම්): ඔවුන්ගේ ගවයන්, ඔටුවන්, බැටළුවන් වැනි සතුන්.

අර්ථ විවරණය:

මරණයෙන් පසු නැවත නැඟිටීම ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් මෙම ආයාව තුළින් අල්ලාහ්ගේ බලය පිළිබඳ පැහැදිලි සාක්ෂියක් දෙස බැලීමට ආරාධනා කරනු ලැබේ. වියළි, පාෂාණමය, ශාක රහිත භූමියක් ගැන සිතන්න. එවැනි බිමකට අපි වැසි ජලය ගෙන යන්නෙමු. එම ජලයෙන් අපි විවිධ වර්ණවලින් යුත් භෝග, ධාන්‍ය සහ පලතුරු වගා කරන්නෙමු. එම භෝග වලින් කොටසක් ඔවුන්ගේ සතුන් කන්නේය. තවත් කොටසක් ඔවුන්ම කා ජීවත් වන්නේය.

මෙය සිදු කරන අල්ලාහ්, මළවුන්ව නැවත ජීවත් කරවීමට බලය නැත්තේ ඇයි? මළ, වියළි බිමකට ජීවය ලබා දෙන තැනැත්තා, මළ සිරුරුවලට ජීවය ලබා දීමට නිසැකවම බලවත්ය. මෙය ඔවුන්ගේ ඇස් ඉදිරිපිට සිදු වන දෙයක් වුවද, ඔවුන් නොපෙනී සිටින්නේ ඇයි? ඔවුන්ගේ හදවත් මෙතරම් දෘඩ වී ඇත්තේ ඇයි?

මෙම ආයාවෙන් ලැබෙන පාඩම්:

1. ස්වභාවධර්මයේ සිදුවන සෑම වෙනසක්ම අල්ලාහ්ගේ පැවැත්මට සහ බලයට සාක්ෂියකි. වියළි බිමක් සාරවත් වීම, එය නැවත නැඟිටීමේ පුනරුත්පත්තියේ කුඩා උදාහරණයකි.
2. මෙලොව ජීවිතයේදී අල්ලාහ් අපට ලබා දෙන ආහාර, ජලය සහ අනෙකුත් සම්පත් ඔහුගේ අසීමිත කරුණාවේ සලකුණු වේ. ඒවා අපගේ ජීවිතය පවත්වා ගැනීමට පමණක් නොව, ඔහුගේ මහිමය සිහි කිරීමටද හේතු විය යුතුය.
3. මරණයෙන් පසු ජීවිතය පිළිබඳ විශ්වාසය අතාර්කික නොවේ. මන්ද, අප දිනපතා දකින මෙම පුනර්ජීවනය (වියළි බිමට ජලය දී ජීවය ගෙන ඒම) එයට පැහැදිලි සාක්ෂියකි.
4. අල්ලාහ්ගේ බලය අවබෝධ කර ගැනීමට මෙනෙහි කිරීම (තදබ්බුර්) අත්‍යවශ්‍ය වේ. ඇස් ඇති නමුත් නොපෙනීම, හදවත් ඇති නමුත් නොතේරීම මිනිසාගේ අභාග්‍යයකි.
5. මෙම ආයාව තුළින් අල්ලාහ් තම ගවයන් සහ තමන් පෝෂණය කරන ආකාරය පෙන්වා දීමෙන්, මිනිසා තම ජීවිතයේ මූලික අවශ්‍යතා සඳහා පවා සම්පූර්ණයෙන්ම අල්ලාහ් මත යැපෙන බව අවධාරණය කරයි. එබැවින් ඔහු කෙරෙහි පමණක් භාරකාරත්වය තැබිය යුතුය.