سوره سبا — آیه 29

معانی کلمات:

• مَتَى: کی، چه زمانی (برای استعجال و طلب تعجیل به کار میرود).
• الْوَعْدُ: وعدهای که پیامبر و مؤمنان از عذاب و قیامت میدهند.
• صَادِقِینَ: راستگویان.

تفسیر آیه:

مشرکان از روی استهزا و تمسخر به پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوسلم) و مؤمنان میگویند: «آن وعدهای که به ما میدهید و ما را از عذاب و مجازات تهدید میکنید، کی فرا میرسد؟ اگر راست میگویید و در ادعای خود صادق هستید، پس این وعده را زودتر برای ما بیاورید و عذاب را بر ما نازل کنید!» آنان با این سخن، نه از روی ایمان و باور، بلکه از سر انکار و مسخره کردن، تعجیل در عذاب را میطلبیدند و گمان میکردند که این وعده هرگز تحقق نخواهد یافت. در حقیقت، آنان با این پرسش، نبوت پیامبر را زیر سؤال میبردند و ایمان خود را به کفر و استهزا میآمیختند.

فواید و پیامهای آیه:

1. صبر و استقامت در برابر تمسخر دشمنان: پیامبران الهی همواره با استهزا و تمسخر مخالفان روبهرو بودهاند؛ مؤمنان باید از این رفتارها دلسرد نشوند و بر راه حق استوار بمانند.
2. وعدههای الهی حتمی است: هرچند زمان وقوع وعدههای الهی برای بندگان پوشیده است، اما تحقق آنها قطعی و تخلفناپذیر است؛ پس نباید با عجله و استهزا، در آن تردید کرد.
3. عاقبت استهزاکنندگان: کسانی که وعدههای الهی را به سخره میگیرند، سرانجام گرفتار عذاب خواهند شد و در آن روز خواهند فهمید که وعده خدا حق بوده است.
4. آگاهی از سنت استهزا: قرآن کریم این رفتار را از مشرکان نقل میکند تا امت اسلامی بیاموزد که در برابر چنین سخنانی نه تنها ایمان خود را از دست ندهند، بلکه با یقین و اطمینان، پاسخگوی شبهات باشند.