ซูเราะฮฺ ฟาติร — อายะฮฺ 17

คำสำคัญที่ต้องอธิบาย:

• بِعَزِيزٍ: หมายถึง ยากลำบาก หรือเป็นไปไม่ได้ (متعذر) ตามความหมายหนึ่ง และหมายถึง สิ่งที่เหนือความสามารถหรือท้าทาย ตามความหมายที่ใช้ในบริบทนี้คือ การยากเย็นหรือเกินความสามารถ

การตีความหมายของโองการ:

โองการนี้กล่าวถึงความสามารถอันไร้ขอบเขตของพระเจ้าอัลลอฮ์ โดยมีเนื้อความว่า การที่พระองค์จะทรงทำให้พวกเจ้าสูญสิ้นไป แล้วทรงนำกลุ่มชนใหม่มาแทนที่พวกเจ้านั้น มิใช่เรื่องยากลำบากสำหรับพระองค์แต่อย่างใด ตรงกันข้าม สิ่งนี้เป็นเรื่องง่ายดายอย่างยิ่งสำหรับพระองค์ เพราะพระองค์คือผู้ทรงสร้างทุกสิ่งทุกอย่างจากความไม่มี พระองค์เพียงแต่ตรัสว่า "จงเป็น" แล้วมันก็จะเป็นขึ้นมา ดังนั้น การทำลายล้างมนุษย์กลุ่มหนึ่งแล้วสร้างมนุษย์กลุ่มใหม่ขึ้นมาแทนที่ จึงเป็นเรื่องที่พระองค์ทรงสามารถกระทำได้โดยไม่มีความยุ่งยากใด ๆ ทั้งสิ้น

บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับ:

1. การตระหนักถึงความยิ่งใหญ่และอำนาจอันไร้ขอบเขตของพระเจ้าอัลลอฮ์ ซึ่งช่วยให้มนุษย์มีความอ่อนน้อมถ่อมตนและไม่หยิ่งผยองในสิ่งที่ตนมี
2. การสำนึกว่าความอยู่รอดของมนุษย์นั้นขึ้นอยู่กับพระประสงค์ของพระเจ้าเท่านั้น จึงควรใช้ชีวิตอย่างมีความรับผิดชอบและไม่ประมาท
3. การปลูกฝังความหวังและความไว้วางใจในพระเจ้า เพราะไม่มีอะไรที่ยากเกินความสามารถของพระองค์ ดังนั้น เมื่อเผชิญกับอุปสรรคหรือปัญหา มนุษย์ควรหันกลับไปพึ่งพาพระองค์ด้วยความมั่นใจ
4. การเตือนให้มนุษย์ตระหนักว่าการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้เป็นเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ และพระเจ้าสามารถเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งได้ตลอดเวลา จึงควรเร่งทำความดีและใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่า