Surat Fatir — Ayat 20

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• الظُّلُمَاتُ (adh-dhulumāt): peteng-peteng, tegese ing kene yaiku kafir, syirik, lan kesasar.
• النُّورُ (an-nūr): cahya, tegese ing kene yaiku iman, tauhid, lan pituduh sing bener.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake yen kafir lan iman iku ora padha, kaya dene peteng lan cahya ora bisa padha. Peteng iku nggambarake kesasar, syirik, lan kafir marang Allah. Dene cahya nggambarake iman, tauhid, lan pituduh marang dalan sing bener. Wong sing ana ing peteng ora bisa weruh dalan, dene wong sing ana ing cahya bisa weruh lan ngerti dalan sing bener. Mula, kafir lan iman iku loro perkara sing beda banget, ora bisa disandhingake utawa dianggep padha. Wong mukmin sing duwe iman lan tauhid iku ana ing cahya, dene wong kafir sing syirik iku ana ing peteng. Bedane iki cetha banget, ora bisa dicampur utawa dianggep padha.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen iman iku cahya sing madhangi urip, dene kafir iku peteng sing nggawa kesasar.
• Wong sing duwe iman kudu syukur marang Allah amarga wis diparingi cahya pituduh, lan kudu tetep ana ing dalan sing bener.
• Ayat iki ngajak wong sing isih ana ing peteng supaya golek cahya iman, amarga mung iman marang Allah sing bisa nggawa urip sing bener lan tentrem.
• Iman lan kafir iku ora padha, mula wong mukmin kudu tetep teguh ing iman lan ora campur karo syirik utawa kafir.