Fatir surəsi — Ayə 20

1) Bəzi sözlərin izahı:

• Zülümət (ظلمات): Qaranlıqlar, cəhalət və küfrün simvolu; haqqı görməyə mane olan mənəvi qaranlıq.
• Nur (نور): İşıq, hidayət və imanın simvolu; insanın qəlbini aydınladan ilahi işıq.

2) Ayənin təfsiri:

Bu ayə, Allahın küfr ilə imanın, zülmət ilə nurun heç bir vaxt bərabər olmadığını bildirdiyi misallar silsiləsindən biridir. Kor ilə görənin, qaranlıqlar ilə işığın, kölgə ilə isti küləyin bir olmadığı kimi, küfr ilə iman da əsla bərabər deyildir. Zülmətlər — yəni şirk, inkar və cəhalət — insanı haqq yolundan uzaqlaşdırır, qəlbini qaraldır. Nur isə — yəni iman, tövhid və hidayət — insanın qəlbini aydınladır, ona doğru yolu göstərir. Bu iki yolun nəticəsi də, axirətdəki aqibəti də bir-birindən tamamilə fərqlidir. Buna görə də hər kəs öz qəlbini hansı tərəfə yönəltdiyini düşünməli, zülmətdən nura, küfrdən imana doğru addım atmalıdır. Allahın hidayəti hər kəsə açıqdır; kim qəlbini ona açsa, nur onun yolunu işıqlandırar.

3) Dəvət xarakterli nəsihət:

Ey insan! Bil ki, sənin qəlbin də bir ev kimidir — ya qaranlıq, ya da işıqla doludur. Qaranlıq evdə yolunu tapa bilməzsən, addımların çaşqın olar. Amma qəlbinə iman nuru daxil olsa, hər şey aydınlaşar, yolun açılar. Bu nur, səni dünyada rahatlığa, axirətdə isə əbədi səadətə aparan işıqdır. Elə isə qəlbinin qapısını bu nura aç, zülmətdən uzaq dur. Çünki zülmətdə qalmaq insanı həqiqətdən uzaqlaşdırar, nur isə onu Allaha yaxınlaşdırar. Allahın hidayəti hər kəs üçün əlçatandır — kifayət edər ki, sən onu qəlbən istəyəsən və ona tərəf yönələsən.