Suurah Faadir — Aayad 20

Macnada Erayada:

• Ẓulumaat (ظُلُمَات): Waa mugdiyada, oo ah kufriga iyo shirkiga.
• Nuur (نُور): Waa iftiinka, oo ah iimaanka iyo hanuunka.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ina baraysaa in aan la isku mid ahayn mugdiga iyo iftiinka, sidaas oo kalena aan loo simayn kufriga iyo iimaanka. Sida mugdigu uga duwan yahay iftiinka si buuxda, haddaba kufriga iyo shirkigu waxay la mid yihiin mugdi daran oo qalbiga ku hareeya, halka iimaanku yahay iftiin cad oo qalbiga ku iftiimiya jidka toosan.

Sida aan mugdiga iyo iftiinka la isku mid ahayn, sidaas oo kale kufriga iyo iimaanka laguma simi karo. Kufrigu waa jahli iyo habow, iimaankuna waa aqoon iyo hanuun. Midka kufriga ku dhintay wuxuu la mid yahay mid indhaha ka tiirsan oo aan waxba arkayn, midka iimaanka qabana wuxuu la mid yahay mid aragga leh oo wax walba si cad u arka.

Sidaas darteed, waa in aan la isku midayn dadka iimaanka leh iyo kuwa kufriga ku sugan, waayo kala duwanaanshahoodu waa sida kala duwanaanshaha mugdiga iyo iftiinka, waxayna leeyihiin aakhiro kala duwan.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Waa in aan qofku isku midayn wanaagga iyo xumaanta, iimaanka iyo kufriga, waayo Ilaahay wuu kala saaray labadooda.
2. Aayaddan waxay ku boorrinaysaa Muslimka inuu ku adkaysto iimaankiisa oo uu ka fogaado kufriga iyo shirkiga, maadaama ay yihiin mugdi iyo habow.
3. Waxay ina tusinaysaa in Ilaahay cadaddaaladiisu ay tahay inuu kala saaro kuwa hanuunay iyo kuwa dhuntay, sida uu kala saaray mugdiga iyo iftiinka.
4. Waxay ku dhiirigelinaysaa dadka inay doortaan iftiinka iimaanka oo ay ka cararaan mugdiga kufriga, si ay u gaadhaan nolosha wanaagsan adduun iyo aakhiroba.