Ас-Саффат сүрәсе — Аять 13

Сүзләр мәгънәсе:

• «ذُكِّرُوا» — аларга вәгазь ителде, искәртү ясалды.
• «لَا يَذْكُرُونَ» — алар уйлап карамыйлар, гыйбрәт алмыйлар, вәгазьдән файдаланмыйлар.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мөшрикләрнең хәлен сыйфатлый: аларга Коръән аятьләре укылганда, яки Аллаһының берлеге, әҗәл, кыямәт көне кебек хакыйкатьләр искә төшерелгәндә, алар бу искәртүләргә колак салмыйлар, уйлап карамыйлар. Аларга вәгазь ителсә дә, аларның йөрәкләре каты булу сәбәпле, бу вәгазь аларга тәэсир итми. Алар үзләре оныткан яки гафил калган нәрсәләрне искә төшергәндә дә, бу искәртүдән файдаланмыйлар, аңа игътибар итмиләр. Аларның бу хәле — үҗәтлек һәм тәкәбберлек аркасында, чөнки алар хакны ишетсәләр дә, аны кабул итәргә теләмиләр. Бу аять аларның Коръәннән баш тартуларын һәм аның гыйбрәтләреннән файдаланмауларын күрсәтә.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Вәгазь ишетү үзе генә җитәрлек түгел — мөһиме — йөрәк белән кабул итү һәм гамәл кылу. Кеше Коръәнне ишеткәндә уйланырга, гыйбрәт алырга тиеш.
2. Йөрәк катылыгы — кешене хакыйкатьне кабул итүдән мәхрүм итә торган куркыныч авыру. Моңа каршы торыр өчен даими рәвештә Коръән укырга һәм аның мәгънәләре турында уйланырга кирәк.
3. Искәртү — Аллаһының рәхмәте, чөнки Ул бәндәләрен ялгыш юлдан кайтарыр өчен аларга вәгазь җибәрә. Бу рәхмәтне кадерләп, аңа иярүчеләр — бәхетлеләр.
4. Коръән — иң олы вәгазь чыганагы. Аны тыңлаганда игътибарлы булу һәм аның киңәшләрен үтәү — мөэминнең сыйфаты.