صافات سۈرىسى — ئايەت 141

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

— «فَسَاهَمَ»: قۇرئە تاشلاش، چەك تاشلاش دېگەن مەنىدە. بۇ يەردە كېمىدىكىلەر كىمنى دېڭىزغا تاشلاش كېرەكلىكىنى بېكىتىش ئۈچۈن ئارىلىرىدا چەك تاشلىغانلىقىنى كۆرسىتىدۇ.

— «الْمُدْحَضِينَ»: يېڭىلگەنلەر، مەغلۇپ بولغانلار، چەكتە ئۇتتۇرۇپ قالغانلار دېگەن مەنىدە.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

يۇنۇس ئەلەيھىسسالامنىڭ قىسسىسىدە، ئۇ كېمىگە چىققاندا كېمە ئادەمگە تولۇپ، دېڭىز دولقۇنلىرى ئېغىرلىشىپ، كېمىنىڭ غەرق بولۇش خەۋپى پەيدا بولغان. شۇ ۋاقىتتا كېمىدىكىلەر كېمىنى يېنىكلىتىش ۋە ھەممەيلەننىڭ بىرلىكتە ھالاك بولۇپ كەتمەسلىكى ئۈچۈن، ئارىلىرىدا چەك تاشلاشقا قارار قىلغان. چەك تاشلاش نەتىجىسىدە يۇنۇس ئەلەيھىسسالام چەكتە ئۇتتۇرۇپ، مەغلۇپ بولغانلار قاتارىدا بولۇپ قالغان ۋە دېڭىزغا تاشلانغان.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ تائالا ئۆز پەيغەمبەرلىرىنى ۋە مۇئمىن بەندىلىرىنى ھەر خىل سىناقلار ئارقىلىق سىنايدۇ. بەزىدە ئىنسان ئۆزى خالىمىغان ئەھۋالغا دۇچ كېلىدۇ، ئەمما بۇنىڭدا ئاللاھنىڭ ھېكمىتى ۋە رەھمىتى يوشۇرۇن بولىدۇ. يۇنۇس ئەلەيھىسسالام دېڭىزغا تاشلانغاندىن كېيىن بېلىق ئۇنى يۇتۇۋالغان، ئاندىن ئۇ تەۋبە قىلىپ، ئاللاھقا يالۋۇرغان ۋە ئاللاھ ئۇنى قۇتقۇزغان. بۇ قىسسە بىزگە سەۋر قىلىش، تەۋبە قىلىش ۋە ئاللاھقا يۆتەكلىنىشنىڭ مۇھىملىقىنى ئەسكەرتىدۇ. ھەر قانداق قىيىنچىلىق ۋە سىناق ئالدىدا ئۈمىدسىزلىككە چۆكمەي، ئاللاھنىڭ رەھمىتىگە ئىشىنىش ۋە ئۇنىڭغا يالۋۇرۇش بىزنى قۇتقۇزىدۇ. شۇڭا، قۇرئان كەرىمنى ئوقۇپ، ئۇنىڭدىكى قىسسىلەردىن ئىبرەت ئېلىش ۋە ئاللاھقا بولغان ئىشەنچىمىزنى مۇستەھكەملەش ھەر بىرىمىز ئۈچۈن مۇھىم ۋەزىپىدۇر.