سوڕەتی سافات — ئایه‌ت 150

ووشەكان:

• أَمْ: بە واتای (یان، یان ئایا) دێت، لێرەدا بۆ تەوبێخ و گلەیی کردنە.
• شَاهِدُونَ: ئامادەبوون و بینەر بوون.

تەفسیر:

ئەی موشریک و بێباوەڕان! ئایا ئێمە فریشتەکانمان بە مێینە دروست کردووە و ئێوە لەو کاتەدا ئامادە و بینەر بوون؟! بە دڵنیایی نەخێر، ئێوە لە کاتی دروستکردنی فریشتەکاندا ئامادە نەبوون و هیچ شایەتییەکتان نییە. ئەمە تەنها گۆمان و درۆیەکە کە بە دەمی خۆتان هەڵیبەستووە، بەبێ هیچ بەڵگەیەک.

ئەی مرۆڤ! بیربکەرەوە: چۆن دەبیت شتێک بڵێیت کە لەو بارەیەوە هیچ زانیارییەکت نییە؟ فریشتەکان بوونەوەری ڕووناکین، بێ گوناهن، هەمیشە فەرمانبەری خوای گەورەن و گوێڕایەڵی ئەون. ئەوان لە جۆری مێینە یان نێرینە نیین، بەڵکو بوونەوەرێکی تایبەتن کە خوای گەورە بەدیهێناون.

ئەی موسڵمان! لەم ئایەتە فێردەبین کە دەبێت لە هەموو کاروبارەکاندا لەسەر بنەمای زانست و بەڵگە قسە بکەین، نەک لەسەر گۆمان و خەیاڵ. خوای گەورە لە قورئاندا فەرموویەتی: ﴿وَلا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ﴾ (واتە: شوێنی ئەو شتە مەکەوە کە زانینت پێی نییە). جا با هەمیشە ڕاستگۆ بین و لە قسەکردن بەبێ زانست خۆمان بپارێزین، تا خوای گەورە ڕازی بێت لێمان و لە سزای درۆ و بوختان بپارێزین.

ئەی خوشک و برای باوەڕدار! ئەم قورئانە پیرۆزە ڕێنیشاندەری ژیانمانە، با بە دڵی پڕ لە ئیمان پەیڕەوی بکەین و لە هەموو ئەو شتانەی کە خوا و پێغەمبەرەکەی ڕەتیان کردووەتەوە دوور بکەوینەوە. بەڕاستی ڕزگاری و سەربەخۆیی تەنها لە ڕێگەی باوەڕی ڕاست و کرداری چاکەوە دەست دەکەوێت.