Sura As-Saffat — Werset 153

Znaczenie słów:

• أَصْطَفَى – wybrał, wyróżnił.
• الْبَنَاتِ – córki.
• الْبَنِينَ – synowie.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Allah Wszechmogący zadaje retoryczne pytanie, które ma obnażyć absurdalność twierdzeń bałwochwalców. Otóż poganie z Mekki, przypisując Allahowi aniołów jako Jego córki, jednocześnie sami gardzili posiadaniem córek i woleli synów. W tym wersecie Bóg pyta ich z wyrzutem: „Czyżby On wybrał sobie córki, a nie synów?” – to znaczy: jak możecie przypisywać Stwórcy to, czego sami nie akceptujecie dla siebie? Skoro według waszej logiki córki są czymś gorszym i niepożądanym, to dlaczego twierdzicie, że Bóg – Pan wszystkiego – wybrał dla Siebie właśnie córki, a pominął synów, których wy cenicie bardziej?

To pytanie ma charakter ironiczny i demaskujący. Nie chodzi tu o rzeczywiste wybieranie przez Boga, ale o wykazanie sprzeczności w rozumowaniu niewiernych. Gdyby bowiem wierzyli w to, co mówią, to musieliby uznać, że Bóg wybrał dla siebie to, co oni sami uważają za mniej wartościowe – co jest czystym absurdem. Werset ten podkreśla, że Allah jest daleki od wszelkich niedoskonałości i nie można Mu przypisywać cech stworzeń ani ich ograniczonych, ludzkich preferencji.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wielkość i doskonałość Allaha – Bóg jest czysty od wszelkich braków i nie można Mu przypisywać cech Jego stworzeń. Jego istota i przymioty są doskonałe i niepodobne do niczego, co znamy.
2. Krytyczne myślenie wobec fałszywych przekonań – werset uczy nas, abyśmy poddawali analizie i logicznej ocenie wszelkie twierdzenia dotyczące religii, zwłaszcza te, które przypisują Bogu rzeczy niegodne Jego majestatu.
3. Szacunek dla kobiet i córek – islam zniósł pogańskie zwyczaje, w których córki były traktowane z pogardą. Werset ten pośrednio potępia takie postawy i ukazuje, że wartościowanie ludzi ze względu na płeć jest sprzeczne z mądrością Bożą.
4. Pokora wobec wiedzy Boga – człowiek nie powinien wyobrażać sobie, że może w pełni pojąć naturę Boga ani Jego wyborów. Naszym obowiązkiem jest przyjęcie z pokorą tego, co Bóg o Sobie objawił, bez zniekształcania Jego obrazu własnymi wyobrażeniami.
5. Ochrona wiary przed przesądami – werset ostrzega przed ślepym naśladowaniem tradycji przodków, które mogą być sprzeczne z rozumem i objawieniem. Prawdziwa wiara opiera się na dowodach i zdrowym rozsądku, nie na bezpodstawnych wymysłach.