Ас-Саффат сүрөсү — Аят 168

1. Сөздөрдүн мааниси:

• لَوْ — «эгерде», «эгер болсо» деген шарттык байламта.
• ذِكْرًا — бул жерде «китеп», «эскертүү», «вахий» деген мааниде колдонулган.
• مِنَ الْأَوَّلِينَ — «мурункулардан», башкача айтканда, илгери өткөн үммөттөргө түшкөн китептерден.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аят Мекке мушриктеринин айткан сөздөрүн баяндайт. Алар пайгамбар (ага Аллахтын тынчтыгы жана саламы болсун) келгенге чейин: «Эгерде бизде да мурункуларга түшкөн китептер сыяктуу китеп болгондо, биз Аллахка чын ыкластан сыйынып, жалгыз Ага ибадат кылган пенделерден болмокпуз» — деп айтышкан. Башкача айтканда, алар өздөрүнүн каапырлыгын актоо үчүн, «бизге китеп келбеди, ошондуктан адаштык» деген шылтоо келтиришкен. Бирок бул алардын жалган сөзү эле. Анткени аларга Мухаммад пайгамбар (ага Аллахтын тынчтыгы жана саламы болсун) аркылуу эң улуу китеп — Куран келди. Алар ага ыйман келтирбей, тескерисинче, аны четке кагып, каапырлык кылышты. Ошондуктан кыямат күнү аларды катуу азап күтүп турат, аны жакында билишет.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Аллах Таала адамдарга туура жолду көрсөтүү үчүн пайгамбарларды жана китептерди жибергенин билдирет. Куран — адамзат үчүн эң акыркы жана эң кемелдүү китеп.
• Адам баласы шылтоо издеп, акыйкаттан качпоосу керек. Куран келгенден кийин эч кимдин «бизге китеп келбеди» деген шылтоосу жок.
• Куранды окуп, анын көрсөтмөлөрүнө ылайык жашоо — бул дүйнө жана акырет бактысынын ачкычы. Курандын ар бир аяты адамды жакшылыкка, чындыкка жана Аллахка болгон ыкластуу ибадат кылууга чакырат.
• Ыйман келтирүү жана жакшы амалдарды кылуу менен гана адам Аллахтын ыраазылыгына жетет. Куран — бул жолдун эң ишенимдүү жол көрсөткүчү.