Ас-Саффат сүрәсе — Аять 168

Сүзләрнең мәгънәләре:

• لَوْ أَنَّ عِندَنَا — әгәр бездә булса иде.
• ذِكْرًا — китап, искә алу яки вәгазь.
• مِّنَ الْأَوَّلِينَ — элеккегеләрнең (ягъни бездән алдагы кавемнәргә иңгән китаплардан).

Аять тәфсире:

Мәккә мөшрикләре, сиңа пәйгамбәрлек килгәнче, әйтәләр иде: "Әгәр бездә дә элеккеге кавемнәргә иңгән китаплар кебек (Тәүрат яки башка илаһи китаплардан) бер китап булса иде, без, әлбәттә, Аллаһның ихлас коллары булыр идек, аңа гына гыйбадәт кылыр идек һәм туры юлда барыр идек". Ләкин алар бу сүзләрендә ялганчылар, чөнки аларга соңыннан Коръән килде — ул элеккеге китаплардан да өстенрәк һәм камилрәк, әмма алар аңа ышанмадылар һәм кире кайтардылар. Аларның бу әйткән сүзләре — үзләрен аклау өчен генә әйтелгән буш вәгъдә иде, чөнки аларга хак килгәч, аны инкяр иттеләр.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кешеләрнең элеккегеләрне мактап, үз заманындагы хакны кире кагу — иске гадәт, ләкин бу — ялган сылтау. Хак нинди чорда килсә дә, аны кабул итәргә кирәк.
• Аллаһның китапларын кадерләү һәм аларга иярү — бәхет чыганагы, әмма китап килгәч, аны кабул итмәү — хәсрәткә сәбәп.
• Коръән — элеккеге китапларның иң камиле, һәм аңа ияргән кеше иң бөек изгелеккә ирешә.
• Бу аять мөселманнарга үз китапларының кыйммәтен белергә һәм аның белән гамәл кылырга өнди, чөнки Аллаһ аларга башкалар теләгән нәрсәне бирде.