Ас-Саффат сүресі — Аят 168

1. Сөздердің мағынасы:

• لَوْ — «егер» деген шарт мәнін білдіретін құрал.
• ذِكْرًا — мұнда «кітап», «уағыз», «есқалу» мағынасында қолданылған.
• مِنَ الْأَوَّلِينَ — «бұрынғылардан», яғни өткен үмметтерге түскен кітаптардан.

1. Аяттың тәпсірі:

Меккелік мүшріктер Мұхаммед пайғамбарға (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) пайғамбарлық келмей тұрып: «Егер бізге де бұрынғыларға түскен кітаптар сияқты кітап келсе еді, біз Аллаға шынайы құлшылық қылып, Оған серік қоспайтын едік» деп айтып жүрген болатын. Олар осылайша өздерін ақтап, кінәні кітаптың келмеуіне аударып, шынайы ниетпен иман келтіретіндерін білдірді. Алайда бұл олардың өтірігі еді. Өйткені оларға дәл сол айтып жүрген кітаптарының орнына Құран келді, әрі оны әкелген Мұхаммед пайғамбар (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) болды. Бірақ олар Құранға сенбей, оны мойындамай, қарсы шықты. Сондықтан олар жақын арада қиямет күні өздерін күтіп тұрған қатты азаптың қандай болатынын біледі. Бұл аят Алланың әділдігін және адамдардың сылтауларының жалған екенін көрсетеді: ақиқат келген кезде оны қабылдау — әркімнің өз міндеті.

1. Аяттан алынатын пайдалы тұжырымдар:

• Алла Тағала адамдардың сылтауларын біледі және әркімге ақиқатты жеткізеді. Құран — бүкіл адамзатқа түскен ең соңғы әрі ең ұлы кітап.
• Ақиқат келген соң сылтау айтудың ешбір пайдасы жоқ. Иман келтіру — бүгінгі күннің міндеті, ертеңге қалдыруға болмайды.
• Құранды оқып, оның мағынасын түсіну — әрбір мұсылманның парызы. Ол бізді тура жолға бастайтын нұр.
• Ислам — адамзаттың барлық ұрпағына ортақ, әрі ол ақыл мен жүректі біріктіретін дін. Құранның келгені — Алланың адамдарға деген үлкен мейірімі мен рақымы.
• Осы аят бізді ойлануға шақырады: біз ақиқатты қабылдап, Аллаға шынайы құлшылық қылып, Оның разылығына ұмтылайық.