ซูเราะฮฺ อัส-ศ็อฟฟาต — อายะฮฺ 168

คำอธิบายคำศัพท์:

• ذِكْرًا หมายถึง หนังสือที่เตือนสติ หรือคัมภีร์
• مِنَ الْأَوَّلِينَ หมายถึง จากหมู่ชนรุ่นก่อน ๆ ที่ได้รับคัมภีร์ เช่น คัมภีร์เตารอต (โทราห์) ที่ถูกประทานแก่บะนีอิสรออีล

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงคำพูดของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาชาวมักกะฮ์ก่อนที่ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จะถูกส่งมาเป็นศาสดา พวกเขากล่าวว่า "หากว่าเรามีคัมภีร์ที่ถูกประทานลงมาเช่นเดียวกับคัมภีร์ของชนรุ่นก่อน ๆ เช่น คัมภีร์เตารอต เราก็จะเป็นบ่าวที่ซื่อสัตย์ของอัลลอฮ์ และเป็นผู้ที่ศรัทธาอย่างจริงใจ" แต่ความจริงแล้วพวกเขาเป็นผู้ที่กล่าวเท็จ เพราะเมื่ออัลลอฮ์ทรงส่งท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม พร้อมกับคัมภีร์อัลกุรอาน ซึ่งเป็นคัมภีร์ที่ดีเลิศและสมบูรณ์ที่สุด พวกเขากลับปฏิเสธไม่ยอมศรัทธา ดังนั้นพวกเขาจะได้รู้ถึงผลลัพธ์อันเลวร้ายที่จะเกิดขึ้นกับพวกเขาในวันกิยามะฮ์ นั่นคือการลงโทษอันเจ็บปวด

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การกล่าวอ้างโดยไม่มีการปฏิบัติจริงนั้นไม่เป็นที่ยอมรับ อัลลอฮ์ทรงทดสอบมนุษย์ด้วยการส่งคัมภีร์และศาสดามา เพื่อให้เห็นถึงความจริงใจในการศรัทธา
2. มนุษย์มักจะกล่าวอ้างว่าหากมีโอกาส พวกเขาจะทำความดี แต่เมื่อโอกาสนั้นมาถึง พวกเขากลับละเลยและปฏิเสธ ดังนั้นเราควรใช้โอกาสที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุดในการทำความดี
3. ความประเสริฐของอัลกุรอานที่ถูกประทานแก่นบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม นั้นเป็นความเมตตาอันยิ่งใหญ่จากอัลลอฮ์แก่ประชาชาตินี้ เราจึงควรให้ความสำคัญกับการอ่าน ทำความเข้าใจ และปฏิบัติตามคำสอนของอัลกุรอานอย่างจริงจัง
4. การเป็นบ่าวที่ซื่อสัตย์ต่ออัลลอฮ์นั้นมิได้อยู่ที่การกล่าวอ้าง แต่ขึ้นอยู่กับการปฏิบัติตามคำสั่งใช้และละเว้นจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม ด้วยความจริงใจและความบริสุทธิ์ใจ